120 łaskę i chwałę życia wiecznego: „Czegóż Ona nie uzyska dla nas śmiertelnych od Syna szczególnie tego dnia, w którym, za wyjątkowym przywilejem, została wyjęta od nieszczęsnego losu wszystkich śmiertelnych. Bez zmazy pierworodnego grzechu poczęta, bezmiarem łaski została obfi cie ubogacona i wywyższona ponad wszystkie stworzenia”. Aspekt pozytywny przywileju Niepokalanego Poczęcia NMP, czyli obdarowanie Maryi łaskami Ducha Świętego, stał się w Inspectio cordis ulubionym tematem medytacji Sługi Bożego. Najbardziej misteryjne i biblijne rozważania tej prawdy wyraził on na uroczystość św. Józefa Oblubieńca Dziewicy Maryi. Wychodząc od słów Ewangelii ze sceny Zwiastowania, podkreślał, że Maryja, pełna łaski, pełna Ducha Świętego, była godna tego wyróżnienia, bowiem nosiła w swym łonie Syna poczętego z Ducha Świętego, działała według poruszeń Ducha Świętego, we wszystkim była posłuszna Jego natchnieniom. Winszując najszczęśliwszej z Dziewic, błogosławionej Boga Rodzicielce, o. Papczyński wyprowadzał praktyczne wnioski dotyczące życia duchowego: „Jakże wielkim szczęściem jest posiadanie Ducha Świętego; jeszcze większym, działanie według Ducha Świętego; a największym, dokonać swych dni w Duchu Świętym”. Wnioski 1. Ojciec Papczyński, najpierw jako pijar, a potem jako założyciel Zakonu Marianów, uważany był za wytrawnego i gorliwego zakonnika, zwolennika ścisłej obserwancji, uznanego profesora retoryki, wybitnego kaznodzieję, spowiednika i kierownika duchowego, pisarza i teologa. Był on jednak bardziej praktykiem i charyzmatykiem niż teoretykiem. 2. W jego dziełach nie znajdujemy systematycznego wykładu doktryny, spekulacji czy zawiłych analiz teologicznych, przeważa ujęcie praktyczne, pastoralne oraz ascetyczne. Wypowiadał się w szerokiej perspektywie, dzieląc się swoimi poglądami na tematy moralne, polityczne i społeczne. Rozumiał życie i potrzeby ubogich. Dzielił się również osobistymi przeżyciami, swoją historią, doświadczeniem cierpienia i niezrozumienia. 3. Dążąc do aprobaty i zatwierdzenia instytutu przez Stolicę Świętą, wypowiadał się w sprawach dla Zgromadzenia najważniejszych: bronił praktykowania ślubów, życia wspólnego, modlitwy, ćwiczeń duchowych i umartwień, zabiegał o ścisłe przestrzeganie obserwancji zakonnej i ascezy, trzeźwości i abstynencji. 4. Ojciec Papczyński traktował przywilej Niepokalanego Poczęcia NMP jako prawdę należącą do depozytu wiary. Chwalił wolność Maryi od wszelkiego grzechu, napełnienie łaskami Ducha Świętego i stawiał Ją jako wzór godny do naśladowania i czci. Maryja była dla niego wzorem nowego człowieka, świętości i służby, oddana Chrystusowi i Jego Kościołowi.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==