35 wczesne lata skiej posługi w latach 1837–1839 są niejasne. W sprawozdaniu złożonym arcybiskupowi Ignacemu Hołowińskiemu napisał: „Po wyświęceniu na kapłana, wybrano mnie zaraz wicemagistrem nowicjuszów i profesorem kleryków zakonnych”28. Tymczasem Pietrzak podaje, że Szwermicki otrzymał święcenia 12 grudnia 1837 roku i „rychło posłany został do Goźlina”29. Wprawdzie Pietrzak często jest mało wiernym relatorem, ale akurat te jego informacje są potwierdzone podpisami Szwermickiego w księgach parafialnych Goźlina.30 źródła LEL, Vol. XXX, s. 250: wyświęcony 29 czerwca 1838 r.; tę samą datę podaje EL, v. VI, s. 347; podobnie twierdzi Juozas Vaišnora; R. Bender, Powstaniec-zakonnik, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1977, s. 115: „[Szwermicki] święcenia kapłańskie otrzymał w 1838 r.”; Słownik polskich teologów katolickich, t. 1–4, red. H.E. Wyczawski, Polskie Towarzystwo Teologiczne, Warszawa 1981–1983, t. III, s. 287: „Szwermicki u marianów ukończył teologię i w 1838 r. został kapłanem”. 28 List z 17 lutego 1858 r., GAIO, F. 297, op. 1, d. 24, k. 12v. 29 J.S. Pietrzak, O. Krzysztof Marya Szwermicki, dz. cyt., s. 6–7. Nieporozumienia dotyczące dat są związane z podwójnym kalendarzem – juliańskim („stary porządek”) stosowanym przez władze carskie i gregoriańskim („nowy porządek”) stosowanym przez Kościół katolicki i Polaków. Różnica między nimi wynosiła dwanaście dni. 30 Archiwum parafii Goźlin, Liber baptisatorum et mortuorum 1838–1839. Można też przyjąć wyjaśnienie, że przebywając w Warszawie, był tylko zaproszony do Goźlina na sprawowanie liturgii.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==