355 aneksy krewnym zatytułował Ks. Szwermicki – pamiętnikarz, wygnaniec i przywódca duchowy. Na sesji swoje krótkie konferencje wygłosili: Vidmantas Brazys, mer Mariampola, biskup z Wiłkowiszek Rimantas Norvila, Jan Kosmowski, marianin z Warszawy, Loreta Tolkoviene, Kestutis Żemaitis, profesor Uniwersytetu Witolda Wielkiego w Kownie, ks. Andrius Šidlauskas, Sigitas Brigelis z Puńska, redaktor czasopisma „Ausros”, a także kilka innych osób, które zdecydowały się zabrać głos w dyskusji. Artystyczną oprawę stanowiły poezje, które zaprezentował przez litewski poeta Roberto Keturakio. W podsumowaniu sympozjum zwrócono uwagę na wyjątkowość tego duszpasterza Syberii i świątobliwego ofiarnika, a także na konieczność pielęgnowania pamięci o Krzysztofie Szwermickim, który może być wzorem dla każdego kapłana oraz dla każdego świeckiego, ceniących miłość Boga, bliźniego i ojczyzny. Jego poświęcenie, wielkie miłosierdzie wobec najuboższych, czasem zapomnianych i odrzuconych, było naśladowaniem Jezusa i wypełnieniem Jego posłannictwa i Jego misji: „Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem chory, a odwiedziliście mnie” (Mt 25, 35-36). Dlatego – podsumowano – godzien jest, aby być wyniesionym do chwały ołtarzy i być patronem Syberii.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==