119 pomoc potrzebującym Ksiądz Pawłowski jest to kapłan, którego charakteru żadne, [nawet] największe nieszczęścia nie mogły zachwiać; jest trzeźwy, pobożny, gorliwy i dbający o służbę bożą. Zdecydował się pozostać w Irkucku li tylko z poświęcenia się i gorliwości o zbawienie dusz bliźnich; żadna inna doczesna przyczyna nie spowodowała jego zastanowienia, bo przy kościele irkuckim, prócz ciągłej pracy i trudów dla bliźnich, nic doczesnego nie ma na widoku. Taki kapłan, jak ks. Pawłowski, który rozmaite próby przeszedł i najprzykrzejszych krzyży też doświadczył, najstosowniej i najodpowiedniej może być pożytecznym w usłudze bliźnich w Syberii znajdujących. Sam bowiem cierpiał, a więc jest czułym na drugich cierpienia, sam nieraz potrzebował pociech religijnych, a więc z ochotą i poświęceniem dla innych one udziela. Nie ja tylko jeden daję tak chlubne świadectwo i pochwały o nim, ale wszyscy katolicy, wszyscy, którzy go znali, nawet innowiercy. Na klęczkach tedy proszę Waszą Arcypasterską Mość, aby go raczyła utwierdzić wikariuszem przy irkuckim kościele.49 List jest bardzo obszerny, bogaty w argumenty i w pozytywne curriculum vitae ks. Pawłowskiego, a kończy się gorącą prośbą: „Nie odmów, Jaśnie Wielmożny Arcypasterzu, tej pokornej prośbie mojej; bo nie tylko ja, ale i parafianie moi życzą sobie mieć ks. Pawłowskiego przy kościele tutejszym”50. Wydaje się, że wobec tak zdecydowanego postawienia sprawy biskup nie miał innego wyjścia, jak tylko wyrazić zgodę na tę nominację. 49 Tamże, k. 5v.; Szwermicki do listu dołączył życiorys ks. Pawłowskiego. Urodził się w 1796 r. w województwie połockim w rodzinie szlacheckiej. Kształcił się w szkołach jezuickich w Połocku. W 1814 r. wstąpił do franciszkanów. Święcenia kapłańskie przyjął w 1819 r. Po święceniach przez cztery lata studiował na Uniwersytecie Wileńskim. Następnie wykładał teologię franciszkańskim klerykom. W 1838 r. został aresztowany „w sprawie Konarskiego”. Półtora roku przebywał na śledztwie w twierdzy kijowskiej. Na Sybir przybył w 1840 r. GAIO, F. 297, op. 1, d. 21, k. 5r. 50 Tamże, k. 5v.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==