312 listopad 2 „Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie” (Mt 5, 3). Zwróć uwagę na to, że Mądrość Niebieska postawiła to błogosławieństwo na pierwszym miejscu. Uczyniła to nie z innej przyczyny, jak tylko w celu pokazania, że wśród innych ono najbardziej Jej się podoba. Święty Bazyli tak powiada: „Zechciał bowiem narodzić się z ubogiej Matki, w nędznej stajni, aby spowitego w marne pieluszki położono w żłobie” (por. Łk 2, 7). Aby zaś wyjaśnić, że to ubóstwo nie na tym polega, iż ktoś nie posiada niczego, Chrystus powiedział, że błogosławieni są „ubodzy w duchu”. W ten sposób pouczył, że ten też jest ubogim i cieszy się błogosławieństwem ubóstwa, kto posiadając wiele rzeczy, nie ma do nich emocjonalnego przywiązania, uważa je za dobra przechodnie, dane mu do hojnego przekazywania bardziej potrzebującym. Ty jednak wstępuj w ślady Apostołów, którzy, wyruszając w różne strony świata, mieli polecenie, aby się obywali nawet bez laski i torby podróżnej. Praktykując skrajne
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==