MYSLI

244 sierpień zaraźliwego powietrza cudzych pochwał; uczy postawy wewnętrznego wstrętu do chwalenia samego siebie. Jeśli bowiem Ona, przewyższająca niezwykłymi przymiotami wszelkie stworzenia, boi się słuchać pod swoim adresem nawet zasłużonych pochwał, chociaż nie było w Niej niczego, co by nie odpowiadało słowom anielskiej pochwały, to jak ty możesz łapczywie szukać pochwał, z jakiej racji pożądasz powiewu próżnej chwały i albo sam chełpisz się, albo cieszysz się, gdy ktoś inny cię wychwala, skoro skądinąd nie można znaleźć w tobie niczego, co by w najmniejszym stopniu zasługiwało na pochwałę. [Wejrzenie w głąb serca, cz. II, Święto Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny] 31 Pomyśl, że byłbyś bardzo zobowiązany dziękować temu, kto by cię wydobył, gdybyś wpadł do jakiejś jaskini na odludziu, szczególnie zaś znajdującej się w leśnej gęstwinie. Tyle razy doznałeś takiego dobrodziejstwa od Ducha Świętego!

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==