233 sierpień 14 Dla lepszego zrozumienia należy wiedzieć, że wśród sakramentów Kościoła są dwa klucze, którymi otwieramy sobie niebo: chrzest i pokuta. Sobór Trydencki poucza, że bez wątpienia chrzest czyni „ludzi tak niewinnymi, nieskalanymi, czystymi, wolnymi od grzechu i miłymi Bogu, [...] że nic zupełnie nie przeszkadza im wejść do nieba2 «ponieważ przez prawdę Wieczną zostało to obiecane: Kto uwierzy i ochrzci się, będzie zbawiony» (Mk 16, 16)”. Pokuta zaś tak wypala i zmywa grzechy popełnione przez tych, co po chrzcie upadli, że ci, co przez nią odzyskują pierwotne piękno, są uznani za godnych nieba. Dlatego i w Piśmie Świętym, i przez świętych Ojców jest nazywana chrztem. Bo jak [chrzest] otwiera niebo dla odrodzonych przez wodę, tak [pokuta dokonuje tego] dla wskrzeszonych z grzechu przez łaskę. [Ukrzyżowany Mówca, II] 2 Sobór Trydencki (1545–1563), Sesja V, Dekret o grze- chu pierworodnym.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==