11 kalendarium życia siebie) z zamiarem założenia Zakonu Marianów od Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. 1671–1673 w Luboczy, u Karskich, jest kapelanem; tu przywdziewa biały habit i opracowuje Norma vitae (Reguła życia) dla przyszłych marianów. 1671 w Luboczy lub w Krakowie z powodu powstałych kontrowersji po opuszczeniu pijarów pisze Apologia pro egressu e Scholis Piis (Apologia wystąpienia z Zakonu Szkół Pobożnych). 1673 za radą o. Franciszka Wilgi, kameduły, i za zgodą biskupa ordynariusza Stefana Wierzbowskiego, o. Stanisław przybywa 30 września do Puszczy Korabiewskiej (obecnie Puszcza Mariańska), gdzie zostaje przełożonym wspólnoty pustelników żyjących według Reguły życia; bp Jacek Święcicki, archidiakon i oficjał warszawski, podczas wizytacji (24 października) zatwierdza dekretem pierwszy klasztor Zgromadzenia Księży Marianów. 1675 udaje się do Krakowa, aby tam wydać drukiem Templum Dei Mysticum quod in Homine Christiano demonstravit R.P. Stanislaus a Iesu Maria Presbyter Polonus (Mistyczna świątynia Boga). 1675 w klasztorze w Puszczy Korabiewskiej opisuje początki powstania marianów w Fundatio Domus Recollectionis (Założenie domu skupienia).
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==