Listy polskie 2018

Do ks. Kazimierza BronikowskiegoMIC 25 Oryg.: LCVA, 1674, 2, t. 58, k. 2-3. Fryburg, 28 marca 1913 Drogi Księże Kazimierzu! Przesyłam Drogiemu Księdzu na nowym polu pracy serdeczne „Szczęść Boże”. Często myślę o Drogim Księdzu i duchem się z nim łą- czę. Znajomi też często tu wspominają Drogiego Księdza. Bardzo się ucieszyliśmy tym, że Ksiądz wziął do siebie tego biednego chłopaka, sądzę, że to będzie mały zarybeczek, pierwsza komóreczka, któ- ra może, Bóg da, rozrośnie się wwiększy organizm. Widać, że nasze myśli Ks. Kazimierz Bronikowski (1877-1950) pochodził z Kieleckiego. Uczył się u Jezuitów w Chyrowie i w seminarium wWarszawie. Wyświęco- ny w 1902 r. był ojcem duchownym w SeminariumWarszawskim. Do Zgromadzenia wstąpił w 1911 r. we Fryburgu, należąc już do Stowa- rzyszenia Mariańskiego Kapłanów Świeckich. Pracował jako proboszcz wPie- czyskach, a natępnie został pierwszym mariańskim proboszczem na Bielanach w 1915 roku. W1920 roku przejął dawny klasztor mariański w Raśnie, gdzie zorganizował juwenat (na małą skalę prowadził go już na plebanii w Pieczy- skach). W latach 1922-1927 był wikariuszem generalnym Zgromadzenia na Polskę i przez dziewięć lat wicegenerałem. Wraz z ks. Włodzimierzem Jakow- skim uchodzi za organizatora Prowincji Polskiej. Zmarł na Bielanach. O. Matulewicz cenił ks. Bronikowskiego i darzył go dużym zaufaniem. Uczynił go jednym z najbliższych współpracowników w dziele tworzenia na nowo Zgromadzenia. 43 Do ks. Kazimierza Bronikowskiego MIC