Listy polskie 2018

Wspaniała i niezrównana jest Bazylika Świętego Piotra, wspania- ły i niezrównany jest Watykan, ale nie ogrom ich murów, nie kryształo- wa czystość marmurów, nie cudowna piękność rzeźb i obrazów stanowią prawdziwą ich potęgę i wielkość! WBazylice Ś więtego Piotra jest Naj- świętszy Sakrament, a w nim Jezus Chrystus utajony, a w podziemiach bazyliki jest krypta mała, a w niej ołtarz, w którym przechowuje się zwło- ki świętego Piotra: oto chwała bazyliki i to jej potęga i wielkość! AwWa- tykanie pośród ogromu komnat przepełnionych tym, na co tylko mógł się zdobyć geniusz piękna, żyje biskup biskupów, starzec przyodziany w bia- łe szaty, po ludzku biorąc słaby, obezwładniony więzień: to dusza Waty- kanu, to jego potęga, bo to głowa całego świata katolickiego. Między star- cem w biel odzian ym a Jezusem utajonym w Najświętszym Sakramencie i świętym Piotrem spoczywającym w bazylice jest ciągłość nieprzerwana i nierozerwalny związek. Ten starzec to Namiestnik Jezusa Chrystusa na ziemi, to prawowity następca świętego PiotraApostoła; przez niego Jezus Chrystus nami rządzi, nas naucza i prowadzi ku zbawieniu; w nim święty Piotr żyje i sprawuje urząd sobie od Chrystusa powierzony. A bramy piekielne nie zwyciężą go (Mt 16,18). Świat pogański, pa- trząc na konającego na krzyżu świętego Piotra, zdawał się śmiać z tych słów Chrystusowych. I dzisiaj świat, patrząc na tego starca wWatykanie, pozbawionego i tronu świeckiego, i dawnych zastępówwojska, mówi nie- raz, iż panowanie papieży się skończyło. Nawet wśród wiernych, gdy wi- dzą, jak piekielne fale zła czy to ze strony wrogów Kościoła, czy też ze strony nieposłusznych jego w ł asnych dzieci zaczynają bić w tę opokę Pio- trową, daje się nieraz wyczuć zwątpienie w Boską potęgę StolicyApostol- skiej. Jakaż płytka przewrotność jednych i słabość w wierze drugich! Nie! Bramy piekielne nie zwyciężyły i nie zwyciężą, bo nie ręka ludzka ją zało- żyła i utrzymuje, ale Boska ręka Jezusa Chrystusa. Dom - nie zbudowany na mocnym, trwałym fundamencie - musi ru- nąć; okręt bez sternika musi stać się igraszką fal; wojsko bez wodza musi pójść w rozsypkę przed nieprzyjacielem; społeczność ludzka bez władzy i rządu musi ulec rozprzężeniu. Chrystus Pan, zakładając Królestwo swe na ziemi, święty Kościół katolicki, tę największą i najdoskonalszą spo- łeczność ludzką, która ma trwać po wszystkie wieki i ogarniać wszystkich ludzi, wszystkie narody i państwa, wiedział, że trzeba jej dać moc i rękę, która by jednoczyła wszystkich, i serce, które by objęło wszystkich, i gło- wę, która by rządziła wszystkimi. Dlatego też ustanowił papiestwo . Do duchowieństwa i wiernych diecezji wileńskiej 168