64 bowiem oczyszcza, odpuszczając grzechy i winy Swego ludu. „Choćby grzechy wasze były jak szkarłat, nad śnieg wybieleją” (Iz 1, 18). W Nowym Testamencie białe szaty będą jednak przede wszystkim znakiem Chrystusa Zmartwychwstałego, który w Swej paschalnej tajemnicy przechodzi z tego świata do Ojca (por. J 13, 1-4). Jako zapowiedź tego misterium Pana, scena Jego Przemienienia ukazuje Go w odzieniu „białym jak światło” (Mt 17, 2). Ta biel jest zaś tak lśniąca, że żaden folusznik na ziemi nie zdoła nigdy jej uzyskać (por. Mk 9, 3; Łk 9, 29). Kiedy zaś Zwycięzca śmierci, piekła i szatana wychodzi z grobu dnia trzeciego z rana, to odzienie anioła zwiastującego tą Dobrą Nowinę przy pustym grobie jest „białe jak śnieg” (Mt 28, 3). W podobnie białą szatę jest odziany młodzieniec, którego niewiasty zastają wewnątrz pustego grobu Pana (por. Mk 16, 5). W scenie ukazującej zaś Wniebowstąpienie, do uczniów podchodzą dwaj mężowie ubrani w białe szaty i głoszą im powtórne przyjście Pana w chwale (por. Dz 1, 10-11). Jednakże najwięcej nawiązań do symboliki białych szat jest w Księdze Apokalipsy. Ten co ma siedem duchów Boga mówi, że ci co swych szat nie splamili będą chodzić z Nim w bieli. „Tak szaty białe przywdzieje zwycięzca” (por. Ap 3, 1-5). Chwiejącym się zaś w wierze, członkom Kościoła w Laodycei doradza się, żeby sobie nabyli białe szaty, by mogli „okryć nimi hańbę swojej nagości” (Ap 3, 18). Starcy zasiadający na dwudziestu czterech tronach w niebie „wszyscy byli ubrani w białe szaty” (Ap 4, 4). A po otwarciu przez Baranka piątej z siedmiu pieczęci, Jego wyznawcy, którzy mieli umrzeć otrzymali białe szaty (Ap 6, 11). W pierwszym zaś czytaniu liturgicznym na uroczystość Wszystkich Świętych czytamy: „A potem ujrzałem tłum tak wielki, że nikt nie mógłby go policzyć. (...) Byli ubrani w białe szaty a w rękach mieli palmy”
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==