Duchowosc Zakonna

306 Andrzej Pakuła MIC zacji już w tym życiu, aby obdarzeni nim w wieczności, mogli „na wieki żyć z Bogiem Najwyższym” 109 . Fundamentem rozrastania się królestwa niebieskiego w życiu czło- wieka jest naśladowanie Chrystusa we wszystkich aspektach Jego życia, w szczególności zaś „uzgadnianie naszej woli, z wolą Bożą”, nazywane przez Papczyńskiego „drogą królewską”, ponieważ w ten sposób najpeł- niej ujawnia się panująca miłość Ojca, a ludzkie serce w pełni otwie- ra się na Jego plan zbawienia. „Panowanie Chrystusa” naznaczone było uniżeniem i całkowitą uległością Ojcu powiązaną z płynącym z miło- ści wydaniem Jemu siebie 110 . Stąd wynika, że konsekwentna realizacja powołania zakonnego prowadzi do przyjęcia Chrystusowych postaw. Podobny sposób argumentacji można zauważyć w Statuta , które oma- wiając konieczność umartwienia w życiu zakonnym, wprowadzają kate- gorię „doczesnego nieba” ( caelum temporaneum ) 111 . Wprowadzona w ten sposób perspektywa eschatologiczna przypomina zakonnikom, że celem podejmowanych wyrzeczeń nie jest jakaś ogólnie pojęta doskonałość moralna (humanistyczna), ale takie podporządkowanie życia zakonne- go wymogom Ewangelii, aby za Chrystusem wejść do życia wiecznego. Podobną argumentację dostrzegamy w Norma vitae , gdzie ustawodawca omawiając trudne aspekty życia zakonnego i zdarzającą się niemożność rozwiązania określonego problemu konkluduje, że „należy to znosić bar- dzo cierpliwie dla zasługi życia wiecznego” 112 . Istotna treść życia zakonnego, utożsamiana z królestwem niebieskim, domaga się porzucenia tego, co nie jest z Boga, aby w ludzkim życiu mogło zapanować to, co Boże. Papczyński komentując Chrystusowe po- lecenie skierowane do uczniów, aby najpierw szukali królestwa Bożego, a reszta będzie im dodana (Mt 6,33), zauważa: „świat przede wszystkim i zawsze szuka «reszty», a nigdy królestwa Bożego. Ty, skoro zostałeś wywołany przez Boga poza świat, nie postępuj nierozumnie ze świa- tem i nie stawiaj na ostatnim miejscu najważniejszej troski o królestwo 109 IC, s. 617. 110 NV III 1; por. także IC, s. 618, 685-686. 111 Statuta III 3. 112 NV III 1.