Duchowosc Zakonna

302 Andrzej Pakuła MIC Papczyński w Norma vitae zwraca uwagę nie tylko na samo pozyskiwanie współpracowników we wspieraniu zmarłych, zwanych przez niego „orę- downikami zmarłych” ( defunctorum suffragatores ), ale również troszczy się o to, by byli oni „gorliwymi i pobożnymi sługami i czcicielami Niepo- kalanej Dziewicy”, by często korzystali z sakramentów oraz pełnili dzieła miłosierdzia a unikali występków 101 . Obydwa zapisy w ustawach mariań- skich, zarówno w Norma vitae , jak potem w Statuta , wskazują na zauwa- żalne od samego początku dążenie do włączenia jak najszerszych rzesz wiernych w dzieło wspomagania zmarłych przebywających w czyśćcu, co Zgromadzenie uważało za swój szczególny cel. Natomiast M. Pisarzak MIC opierając się na trzykrotnie wydawanej (w roku 1755, 1767 i 1773) książeczce pt. Nabożeństwo za dusze zmarłych zauważa, że wykształci- ła się w tym czasie w Zgromadzeniu tradycja sprawowania specjalnego nabożeństwa za zmarłych w Dniu Zadusznym oraz przez jego oktawę, połączonego ze specjalnym programem śpiewów, ceremonii i modlitw 102 . Suffragium defunctorum , ujęte przez Założyciela jako jeden z celów szczegółowych założonej przez niego wspólnoty, w dalszym jej rozwoju zostało pogłębione i rozwinięte tak, by z jednej strony włączać w to dzieło coraz większe rzesze wiernych dla ich własnego uświęcenia powiązanego z uczestnictwem w mariańskiej duchowości, z drugiej zaś, aby wskazy- wać nie tylko na potrzebę niesienia pomocy zmarłym, ale już przed żyją- cymi na tym świecie szerzej roztaczać perspektywę życia wiecznego. 4. Znak królestwa niebieskiego Rozumienie powołania zakonnego jako ewangelicznej formy życia, której przykład pozostawił Chrystusa i Jego Apostołowie, doprowadziło bł. Stanisława Papczyńskiego do odkrycia, że jest ono znakiem królestwa 101 NV VII 8. 102 Por. M. Pisarzak, Z badań nad elementem eschatologicznym... , s. 64. To specjalne nabożeństwo zostało wprowadzone według wzoru praktykowanego w Rzymie, w czasie kiedy prokuratorem generalnym był K. Wyszyński, o czym on sam szczegółowo informu- je w Diariuszu czynności w Rzymie i w Portugalii . Por. K. Wyszyński, Diariusz czynności w Rzymie i Portugalii , w: Stróż duchowego dziedzictwa... , s. 292-295.