Duchowosc Zakonna

ROZDZIAŁ I MIŁOŚĆ JAKO PODSTAWA I ŹRÓDŁO DUCHOWOŚCI ZAKONNEJ We wszystkich pismach Stanisława Papczyńskiego, jak i w innych ważnych dokumentach wczesnej tradycji Zgromadzenia Księży Maria- nów, zauważalny jest centralny charakter miłości nadprzyrodzonej jako treści istotnej i spajającej duchowość zakonną. Zakonodawca marianów w pierwszym rozdziale Norma vitae nakreślił cel ogólny i szczegółowy nowej wspólnoty, a zaraz potem wskazał na miłość nadprzyrodzoną ( cha- ritas ) jako na środek ich realizacji. Należy zauważyć, że takie ujęcie od- znacza się dość oryginalnym sposobem widzenia życia zakonnego, wy- rażonego również w formie prawnej, jaką są konstytucje zakonne oraz zaakcentowaniem treści duchowych, ewangelicznych. Bez wątpienia można sądzić, że jest to osobisty wkład Papczyńskiego w jego koncep- cję wspólnoty zakonnej, ponieważ „do końca dziewiętnastego wieku ani praktyka, ani Stolica Apostolska nie wytworzyła żadnych schematów do- tyczących układania konstytucji zakonnych” 1 . Ks. J. Kałowski MIC uwa- ża nadto, że taka konstrukcja Norma vitae sugeruje, że Papczyński mógł wzorować się na wcześniejszych ustawach zakonnych, np. na regule św. Augustyna, konstytucjach kamedułów, albo też na regule klasztoru Fer- riolacensis. Wszystkie te ujęcia sytuują jednak miłość na dalszym miej- scu, nadając jej nieco inne znaczenie. Pozostałe pisma Papczyńskiego podejmujące kwestie duchowości zakonnej w podobny sposób eksponują zagadnienie miłości, podkreślając jej fundamentalne znaczenie w cało- ściowej wizji duchowości zakonnej. Dotyczy to zarówno Inspectio cordis , 1 J. Kałowski, „Norma vitae”. Pierwsze konstytucje Zakonu Marianów , „Prawo Ka- noniczne” 26(1983) nr 3-4, s. 122. Miłość jako podstawa i źródło duchowości zakonnej 25