Duchowosc Zakonna

20 Andrzej Pakuła MIC W tym miejscu należy podkreślić, że przetłumaczona na język polski Regula decem beneplacitorum , wydana w Pismach zebranych pt. Regu- ła dziesięciu upodobań, czyli dziesięciu cnót Błogosławionej Dziewicy Maryi (w: Bł. S. Papczyński, Pisma zebrane , s. 1526-1543), oparta jest na łacińskiej wersji reguły wydanej wraz z mariańskimi Konstytucjami w 1930 roku i zawiera zmiany w porównaniu do reguły wydanej w roku 1723, na której oparta jest niniejsza praca. Różnice, jakkolwiek nie na- ruszają istotnej treści dokumentu, niekiedy są ważne i godne uwagi. Dla przykładu: Prologus do reguły z 1723 roku podaje: „necesse habeatis ea scire, quae Evangelio dicit Virginem habuisse, cogitasse, dixisse vel fe- cisse. His quatuor modis offertur in Evangelio vobis Virgo...”, natomiast wersja z roku 1930 podaje: „necesse habeatis ea scire, quae Evangelio dicit Virginem cogitasse, dixisse vel fecisse. His tribus modis offertur in Evangelio vobis Virgo...”. Pominięte zostało słowo odnoszące się do tego, „co posiadała” ( habuisse ) Maryja i w konsekwencji zwrócono uwagę na „potrójny sposób” prezentacji Maryi, w miejsce „poczwórnego”. Trzeba też dodać, że reguła w wersji z roku 1723 bliższa jest tekstowi reguły zatwierdzonej przez Stolicę Apostolską w wersji ostatecznej w 1517 roku (wcześniejsze zatwierdzenia papieskie to: Aleksandra VI w roku 1502 i Leona X w roku 1515) 6 . Konieczność uwzględnienia obu ustaw zakonnych z roku 1723 wyda- je się wręcz konieczna dla zrozumienia duchowości zakonnej marianów, jakkolwiek trzeba zauważyć, że wśród pozycji podejmujących zagadnie- nie zarówno tożsamości, jak i duchowości mariańskiej, były ujmowane nadzwyczaj rzadko. Z pewnością jest to zwrot ostatnich dziesięcioleci, bynajmniej nie podyktowany odnową Zgromadzenia Księży Marianów, dokonaną przez bł. Jerzego Matulewicza i jego towarzyszy. Pierwsi re- formatorzy mieli głęboką świadomość historii i dziedzictwa marianów, w tym źródeł duchowości i tożsamości, które nie mogą ulec zapomnieniu, czego wyrazem jest choćby Pismo okólne do Konstytucji odnowionego 6 Por. Règles successives des Sæurs de l’Ordine de la Vierge Marie. 1502-1515-1517. Texte latin et traduction Française-Néerlandaise , Westmalle-Peyruis 2002, s. 1-10, 53- 73, 123-129; Constitutiones Congregationis Clericorum Regularium Marianorum , Ro- mae 1930, s. 331-347.