Duchowosc Zakonna

Boży o. Stanisław od Jezusa Maryi Papczyński i jego dzieło w świetle do- kumentów (Warszawa 1937); dysertacja doktorska G. Navikevičiusa MIC pt. Stanislao di Gesù Maria Papczyński (1631-1701). Scolopio e Fon- datore della Congregazione dei padri mariani (Roma 1960); oraz dwie ostatnio wydane pozycje: W. Makosia MIC pt. O. Stanisław od Jezusa Maryi Papczyński. Badania i refleksje (Warszawa 1998) i T. Rogalewskie- go MIC pt. Stanisław Papczyński (1631-1701). Założyciel Zgromadzenia Księży Marianów. Inspirator mariańskiej szkoły duchowości (Warszawa- Lublin 2001) – obie w decydującej mierze zostały oparte na opracowa- nej przez K. Krzyżanowskiego MIC w ramach procesu beatyfikacyjnego pozycji pt. Sacra Congregatio pro Causis Sanctorum, Officium Histori- cum, Poznaniensis Beatificationis et Canonizationis Servi Dei Stanislai a Jesu Maria Papczyński, Fundatoris Clericorum Regularium Immacula- tae Conceptionis B.V.M. (†1701), Positio super Introductione Causae et super virtutibus ex officio concinnata (Romae 1977). Nieco gorzej przedstawia się stan badań nad strukturą prawno-orga- nizacyjną założonego przez bł. Stanisława Papczyńskiego Instytutu. Do- tychczasowe badania są w zasadzie w powijakach. Wydane w ramach wprowadzenia do Pism fundacyjnych Założyciela marianów opracowanie J. Kałowskiego MIC pt. Początki mariańskiego ustawodawstwa (w: Bł. S. Papczyński, Pisma fundacyjne , Warszawa 2007, s. 13-76) omawia w dość ogólny sposób pierwsze ustawy marianów i ich relacje do fran- ciszkanów reformatów w kontekście agregacji i przyjęcia Regula decem beneplacitorum . Napisana przez S. Sydrego MIC w 1930 roku praca dok- torska pt. Organizacja Zgromadzenia Księży Marianów w XVIII wieku , została przez Mariański Instytut Historyczny wydana drukiem (Puszcza Mariańska 2004) pod zmienionym tytułem: Zgromadzenie Księży Maria- nów w XVIII wieku jako pierwsza część książki o jeszcze innym tytule: Zgromadzenie Księży Marianów od założenia do odnowienia ; jako auto- rzy podani są: S. Sydry i J. Totoraitis. Przy tak skomplikowanym zapisie tytułów i autorów praca Sydrego praktycznie jest niemal nie do odna- lezienia, choć jest to opracowanie dla historyka dość cenne, zwłaszcza, że część dokumentów, do których autor się odwołuje, zaginęła wskutek pożarów archiwów w Warszawie podczas II wojny światowej. 12 Andrzej Pakuła MIC