do papiez˙a. Uporza˛dkował sprawy kos´cielne, a zwłaszcza zaprojektował nowa˛ prowincje˛ kos´cielna˛, dostosowana˛ do granic odrodzonego pan´stwa i po jej ustanowieniu z upowaz˙nienia Stolicy Apostolskiej wcielił ja˛ w z˙ycie. Na czele diecezji stana˛ł nowy zaste˛p biskupów. Walnie przyczynił sie˛ do przywrócenia zawieszonych stosunków rza˛du litewskiego z Watykanem, a nawet opracował projekt konkordatu, który wkrótce zawarto. Jak pisał jeden z najbliz˙szych współpracowników Wizytatora, prałat Luigi Faidutti: „Pokazywał wszystkim, takz˙e najbardziej skłóconym, z miłos´cia˛, a jednoczes´nie z poszanowaniem wolnos´ci ewangelicznej, droge˛ pokoju i pomys´lnos´ci dla swego kraju w harmonii Kos´cioła i pan´stwa”9. Abp Juozapas Skvireckas w lis´cie do swych wiernych, wspominaja˛c o dokonaniach abp. Matulewicza, stwierdzał: „Praca ta w obecnej chwili została prawie zakon´czona i s´mierc´ Wizytatora Apostolskiego pozostanie jako wieczna piecze˛c´ na dokumencie dokonanego dzieła”10. Bp Piotr Bucˇys po latach wyraził opinie˛, z˙e abp Jerzy Matulewicz był najwybitniejsza˛ postacia˛ z˙ycia religijnego Litwy XX wieku11. Rozpoczynaja˛c w 1910 roku swój Dziennik duchowy, ks. Matulewicz zapisał: „Hasłem moim niech be˛dzie: we wszystkim szukac´ Boga, wszystko czynic´ na wie˛ksza˛ chwałe˛ Boz˙a˛, we wszystko wnosic´ ducha Boz˙ego, wszystko przepajac´ duchem Boz˙ym. Bóg i Jego chwała niech sie˛ stanie os´rodkiem całego mojego z˙ycia, osia˛, dokoła której maja˛ sie˛ obracac´ wszystkie moje mys´li, uczucia, pragnienia i czyny”12. Aby wytrwac´ na tej drodze, w 1911 roku przy grobie s´w. Piotra zobowia˛zał sie˛ pod przysie˛ga˛, z˙e nie be˛dzie słuz˙ył z˙adnym innym celom: politycznym, narodowos´ciowym czy jeszcze innym, lecz jedynie Bogu, Kos´ciołowi i zbawieniu dusz13. Na kartach Dziennika znajduja˛ sie˛ liczne akty zawierzenia Bogu. 11 stycznia 1911 roku modlił sie˛: „Całuje˛ re˛ke˛ Twej Opatrznos´ci i całkowicie Tobie sie˛ oddaje˛, Panie. Prowadz´ mnie, Ojcze Niebieski, czyn´ 497 9 [L. Faidutti], Dopo la morte ..., dz. cyt. 10 AGM, Acta GM, Personalia, Negrologi, nr 5. 11 Ricordi di [...] P.Bucys, w: Summarium super virtutibus, s. 68, w: Positio super virtutibus..., dz. cyt. 12 Dd, s. 36. 13 Tamz˙e, s. 143.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==