zwolniony ze stanowiska wikarego. W zwia˛zku z tym władze carskie ne˛kały konsystorz kielecki o wyjas´nienie tej sprawy. W celu zdobycia informacji sekretarz konsystorza zwrócił sie˛ do ks. Jerzego z zapytaniem w je˛zyku rosyjskim, dlaczego nie wraca, gdyz˙ nalez˙y o tym powiadomic´ władze administracyjne84. Na co on odpowiedział, z˙e jest chory85. Sytuacja powtórzyła sie˛ pół roku póz´niej. Tym razem o wyjas´nienie poprosił bp Kulin´ski przypominaja˛c ks. Jerzemu, z˙e jest porzebny w diecezji i z˙e władze administracyjne sie˛ niepokoja˛. W odpowiedzi 6 lutego 1902 roku ks. Matulewicz zdał biskupowi relacje˛ z całego leczenia: „Kiedy bowiem Ciebie, Ekscelencjo, ostatnio poz˙egnałem, udałem sie˛ do uzdrowiska Kreuznach, aby leczyc´ mój reumatyzm, jak to wówczas niesłusznie sa˛dzono, a co sie˛ póz´niej dopiero wyjas´niło. Spe˛dziłem tam dwa i pół miesia˛ca, niemal niepotrzebnie traca˛c czas i pienia˛dze. Potem udałem sie˛ w cieplejsze strony, z nadzieja˛, z˙e łagodniejszy klimat osłabi moja˛ chorobe˛. Wreszcie, kiedy miałem juz˙ miec´ amputowana˛ re˛ke˛, została wykryta włas´ciwa choroba, na która˛ cierpiałem, a była nia˛ gruz´lica, nie reumatyzm. Dokonano operacji, ale i to jeszcze nie koniec złego. Przyjmowałem zastrzyki, które nie tylko, z˙e przejmowały mnie straszliwym bólem, ale jeszcze mój umysł osłabiały do tego stopnia, z˙e rozbity i nie zawsze s´wiadomy, przez całe miesia˛ce ledwie ludzkie wiodłem z˙ycie. Wreszcie, dzie˛ki łaskawos´ci Boz˙ej i wyja˛tkowej opiece lekarzy, zacza˛łem przezwycie˛z˙ac´ chorobe˛. Jest to juz˙ trzeci miesia˛c, odka˛d stopniowo i powoli wracaja˛ mi siły fizyczne i duchowe. Ale samo z˙ródło choroby nie zostało jeszcze usunie˛te. Nadal musze˛ chodzic´ do kliniki i poddawac´ sie˛ zastrzykom. Wielokrotnie prosiłem mojego lekarza, aby mi powiedział, jaki be˛dzie wynik mojego leczenia. Teraz, kiedy przedłoz˙yłem mu sprawe˛ w Twoim imieniu, Ukochany Ksie˛z˙e Biskupie, powiedział mi cała˛ prawde˛, z˙e potrzeba jeszcze trzech do czterech miesie˛cy do całkowitego wyleczenia choroby. Moz˙e tez˙ be˛dzie potrzebna jeszcze jedna operacja, choc´ juz˙ mniejsza. Na dowód tego zała˛czam pismo lekarza, które moz˙na przedstawic´ Władzom”86. 39 84 Tamz˙e, k. 7. 85 LP, t. II, s. 89-90, list J. Matulewicza do Obuchowicza z 16 VII 1901 . 86 LP, t. II, s. 90-93.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==