roku. Został przyje˛ty 14 maja46. Drugi raz odwiedził wizytatora 24 sierpnia 1919 roku w Nuncjaturze, w drodze na konferencje˛ Episkopatu Polski w Gniez´nie. Na ostanie dwa dni posiedzenia przybył takz˙e Ratti, podniesiony s´wiez˙o do godnos´ci nuncjusza. Po zjez´dzie Biskup przebywał w Warszawie przynajmniej do 6 wrzes´nia i spotykał sie˛ z nuncjuszem47. 28 paz´dziernika 1919 roku bp Matulewicz uczestniczył w konsekracji biskupiej nuncjusza w katedrze warszawskiej, której mu udzielił abp Aleksander Kakowski. W przeddzien´ uroczystos´ci spotkali sie˛ w Nuncjaturze48. Na ostatnia˛ wizyte˛ w Warszawie bp Matulewicz wyjechał z Wilna 9 stycznia 1920 roku. Wspólnie z nuncjuszem brał udział w uroczystos´ci religijno-narodowej zapalenia proroczej „S´wiecy Piusowej” w katedrze warszawskiej, co było poła˛czone z uczczeniem nowych kardynałów polskich: Aleksandra Kakowskiego i Edmunda Dalbora49. Z kolei nuncjusz Ratti dwukrotnie był gos´ciem bp. Matulewicza w Wilnie. W czasie ostatniego spotkania w Warszawie wspólnie ustalili szczegóły podróz˙y do Wilna i Kowna, która˛ nuncjusz odbył w dniach 24-31 stycznia 1920 roku i póz´niej szczegółowo opisał. Było to wielkie wydarzenie dla miasta. Bp Matulewicz w towarzystwie duchowien´stwa, władz wojskowych i administracyjnych powitał na dworcu nuncjusza i naczelnika pan´stwa Józefa Piłsudskiego a naste˛pnie poprowadził do Ostrej Bramy. Tu zdarzył sie˛ przykry incydent. Wskutek mrozu nie udało sie˛ odsłonic´ obrazu, co Litwini komentowali, z˙e Matka Boska okazała niezadowolenie z powodu obecnos´ci Piłsudskiego, natomiast Polacy – bo nuncjusz wybierał sie˛ odwiedzic´ Kowno. Naste˛pnego dnia, w niedziele˛, bp Matulewicz powitał dostojnego gos´cia w katedrze, gdzie ten sprawował Msze˛ s´w. pontyfikalna˛. Gospodarz wydał uroczysty obiad dla nuncjusza w seminarium. Póz´niej Ratti przyjmował róz˙ne delegacje i zwiedzał miasto. W poniedziałek, juz˙ przy odsłonie˛tym obrazie, nun378 46 Stolica, s. 124, raport A. Rattiego dla P. Gasparriego, 16 V 1919. 47 Tamz˙e, s. 148, list Rattiego do Matulewicza, 6 IX 1919. 48 Tamz˙e, s. 172, list A. Rattiego do J. Matulewicza, 7 XI 1919. 49 Tamz˙e, s. 194, raport Rattiego dla Gasparriego, 8 II 1920. Wspomniana˛ s´wiece˛ podarowali Polacy Piusowi IX w 1867 r. z okazji kanonizacji bł. Jozafata Kuncewicza. Papiez˙ przekazał ja˛ do Kolegium Polskiego w Rzymie mówia˛c: „zawieziecie ja˛ do wolnej Polski”. Włas´nie przywiez´li ja˛ do Warszawy nowi kardynałowie i została uroczys´cie zapalona w katedrze warszawskiej.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==