ponował mu zorganizowanie marian´skiego domu zakonnego dla Białorusinów, gdyz˙ „my nie przes´ladujemy narodowos´ci, wszystkim jednakowo słuz˙ymy, staramy sie˛ zwracac´ ludzi narodom z których wyszli.” Ks. Cikocie spodobała sie˛ ta mys´l. Bp Matulewicz zapisał tez˙ o nim swoja˛ opinie˛: „Ks. Cikoto wydał mi sie˛ rozumnym człowiekiem i maja˛cym ducha Boz˙ego”109. Ta opinia została zweryfikowana w niedalekiej przyszłos´ci. Ks. Cikoto został generałem Zgromadzenia (1933-1939), a naste˛pnie ordynariuszem dla katolików obrza˛dku wschodniego w Harbinie, by ostatecznie w 1952 roku ponies´c´ s´mierc´ w łagrze sowieckim jako „szpieg Watykanu”. Ks. Cikoto odbył nowicjat w Mariampolu i złoz˙ył s´luby zakonne 24 wrzes´nia 1921 roku. Posiadał rozległe i dalekosie˛z˙ne plany. Aby zdobyc´ potrzebne fundusze, w 1922 roku udał sie˛ do Stanów Zjednoczonych jako misjonarz ludowy. W naste˛pnym roku powrócił i osiadł w dawnym klasztorze bernardyn´skim w Drui nad Dz´wina˛. Bp Matulewicz, udaja˛c sie˛ do Rzymu przygotował pros´be˛ do Stolicy Apostolskiej o nadanie Drui marianom. Pisał tam: „Marianie zamierzaja˛ odbudowac´ klasztor, a w nim zorganizowac´ dla Białorusinów juwenat i nowicjat; ten naród, w wie˛kszos´ci prawosławny, do tej pory nie posiada z˙adnych zakonów rodzimych, które by troszczyły sie˛ o jego nawrócenie i zbawienie”110. Na pros´be˛ odpowiedział prefekt Kongregacji Zakonników Camillo Laurenti 23 lipca 1923 roku, informuja˛c, z˙e papiez˙ wyraził zgode˛, zgodnie z pros´ba˛ i upowaz˙nił bp. Matulewicza do wprowadzenia jej w z˙ycie111. W oparciu o to pozwolenie, bp Matulewicz dekretem z dnia 23 kwietnia 1924 roku erygował dom zakonny z nowicjatem112. Oprócz zrujnowanego klasztoru, przekazana została parafia z kos´ciołem i 40 ha ziemi. Natychmiast zgłosiło sie˛ do klasztoru kilku wartos´ciowych ksie˛z˙y. W 1927 roku było juz˙ 29 zakonników: 5 ksie˛z˙y, 7 kleryków (scholastyków), 7 nowicjuszy (w tym jeden ksia˛dz) i 8 postulantów113. 355 109 Journal, s. 250. 110 Litterae, s. 312, do Piusa XI, 8 VI 1923. 111 AGM, Instituta, Domus Drujensis A-O nr VIII, Erectio Domus et titulus proprietatis. 112 Tamz˙e, nr 10. 113 Elenchus [...] Congregatiobis CC. RR. Marianorum [...] 1927.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==