znaczenie miała znajomos´c´ łaciny, wyniesiona przez Jerzego z domu brata stryjecznego w Kielcach. S´rodowisko kleryckie doceniało te˛ wartos´c´, nadaja˛c mu przydomek „Cicero”22 Jego młodszy kolega, takz˙e pochodza˛cy z Kielc, Edmund Górski, póz´niejszy redemptorysta, potwierdza uznanie, jakim cieszył Jerzy, opowiadajac o pewnym wydarzeniu z z˙ycia seminarium. Otóz˙ z okazji zamierzonej wizyty w Warszawie cara Mikołaja II w 1895 roku wolno było biskupom Królestwa Polskiego spotkac´ sie˛. Ks. profesor Roman Rembielin´ski zorganizował wówczs akademie˛, w czasie której kleryk Jerzy Matulewicz po łacinie bronił tezy o Trójcy S´wie˛tej przeciwko trzem oponentom. „Obrona i referat były tak s´wietne – wspomina Górski – i na tak wysokim poziomie, z˙e po skon´czonej akademii wszyscy biskupi podeszli do katedry, ucałowali kleryka Jerzego Matulewicza, a wyraz˙aja˛c swój podziw dla ciceronowskiej łaciny i ogromnej jego wiedzy, winszowali biskupowi kieleckiemu ks. Kulin´skiemu tak s´wietnie i powaz˙nie zapowiadaja˛cej sie˛ siły naukowej, stanowia˛cej juz˙ obecnie ozdobe˛ całego seminarium23. Na trzecim roku teologii Jerzy Matulewicz osia˛gna˛ł podobne wyniki jak w roku poprzednim. Na 22 oceny w pierwszym i drugim semestrze miał wszystkie noty celuja˛ce z wyja˛tkiem jednej dobrej – ze s´piewu24. 30 maja 1895 roku ks. regens Kubiak wystawił mu naste˛puja˛ce s´wiadectwo: „Niniejszym pismem zas´wiadczam, z˙e Jerzy Matulewicz inaczej Matułajtys, alumn diecezji kieleckiej, po ukon´czeniu studiów filozoficznych w seminarium kieleckim, z powodu niesprzyjaja˛cych warunków przez dwa lata odbywał studia teologiczne w seminarium warszawskim i w nich osia˛gna˛ł wyniki celuja˛ce, nawet z wyróz˙nieniem, i odznaczał sie˛ wzorowym zachowaniem i wybitnymi zdolnos´ciami”25. Kleryk Jerzy Matulewicz posiadał juz˙ cztery niz˙sze s´wie˛cenia, mógł prosic´ o s´wie˛cenia wyz˙sze lub o stypendium w Akademii Duchownej w Petersburgu. Wybrał to drugie. 26 22 Odnowiciel, s. 24. 23 Cytuje˛ za M. Wis´niewskim, tamz˙e, s. 25. 24 ADK, OS-4/7, [cz. II], k. 7, 16, 43. 25 LCVA, 1674, 2, vol. 2, k. 4, oryginał w je˛zyku łacin´skim.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==