wszelki wypadek sformułował go w oparciu o konkordat130. Nuncjusz przesłał pros´be˛ bp. Matulewicza wraz z projektem i wyjas´nieniami do Rzymu 2 lipca 1925 roku131. Z powodu odejs´cia bp. Matulewicza z Wilna, jak równiez˙ z powodu wakacji prefekt Bisleti odpisał dopiero 18 wrzes´nia 1925 roku. Projekt powitał „ze szczególnym upodobaniem”. Polecił jednak, aby uzyskano zgode˛ ministerstwa, gdyz˙ chodzi o przekształcenie wydziału w seminarium. Jes´li nawet ta zgoda MWRiOP nie jest konieczna, jest bardzo wskazana. Postulował umies´cic´ w projekcie zastrzez˙enie, z˙e laicy, a zwłaszcza kobiety, nie be˛da˛ przychodzic´ do budynku seminaryjnego. Zatwierdzenie projektu wymaga dłuz˙szego studium. A poniewaz˙ sprawa zatwierdzenia wydziału nagli, upowaz˙nił nuncjusza Lauriego do podje˛cia stosownej decyzji132. Nuncjusz reskryptem z 28 wrzes´nia 1925 roku zatwierdził zmodyfikowany wydział na rok133. Gdy opadły emocje, profesorowie wydziału teologicznego przekonali sie˛, z˙e bp Matulewicz był z˙yczliwie do nich nastawiony i pracował dla ich dobra. Dali temu wyraz w jednomys´lnej, bardzo dziwnej uchwale, powołuja˛cej go na profesora chrzes´cijan´skich nauk społecznych134. Biskup nie mógł sie˛ do niej powaz˙nie ustosunkowac´. Pragnieniem bp. Matulewicza było wysyłanie młodych ksie˛z˙y na studia do Rzymu. 5 grudnia 1921 roku pisał do Kongregacji Seminariów i Uniwersytetów: „Chociaz˙ poszczególne diecezje miałyby dobrze urza˛- dzone seminaria, a cały region prawdziwie wyz˙sze studia teologiczne, to jednak nalez˙ałoby pragna˛c´, aby stosownie do kanonu 1380 duchowni odznaczaja˛cy sie˛ poboz˙nos´cia˛ i zdolnos´ciami z kaz˙dej diecezji byli posyłani do włas´ciwych kolegiów i uniwersytetów rzymskich, tego centrum religii katolickiej, gdzie mogliby nabyc´ ducha prawdziwie katolickiego i kos´cielnego. Taka˛ potrzebe˛ odczuwa sie˛ szczególnie w naszych czasach, gdzie choroba niezdrowego nacjonalizmu i narodowego 243 130 Zbiory własne, J. Matulewicz do L. Lauriego, 18 VI 1925. 131 Tamz˙e, nuncjusz L. Lauri do prefekta G. Bisletiego, 2 VII 1925. 132 Tamz˙e, pismo prefekta G. Bisletiego do nuncjusza L. Lauriego, 18 IX 1925. 133 B. Z˙ongołłowicz, Wydział teologiczny..., dz. cyt., w: Ksie˛ga pamia˛tkowa..., dz. cyt., s. 224. 134 Tamz˙e, s. 224.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==