wojskowa˛ 15 stycznia 1918 roku postanowiono zamienic´ na kos´ciół katolicki125. Zamieszkał przy niej ks. Michał Sopoc´ko z diecezji wilen´skiej126. Chorego ks. Bronikowskiego w maju 1917 roku zwolniono z obowia˛zków proboszcza127. Zasta˛pił go ks. Jakowski. W duszpasterstwie tak rozległej parafii proboszczów wspomagali ksie˛z˙a nowicjusze: odbywali kole˛de˛, nauczali religii w szkołach. Ks. Łysik uczył 2000 dzieci128. Ponadto parafia w 1916 roku prowadziła naste˛puja˛ce dzieła: szwalnie˛ i szkołe˛ kroju, do której ucze˛szczało 50 dziewcza˛t; ochronke˛ dla przychodza˛cych dzieci w liczbie około 50129. Dzieci te otrzymywały od parafii obiady130. Marianie załoz˙yli liczne kółka róz˙an´cowe. Samych kółek dla kobiet było ponad 100131. Ks. Matulewicz wygłaszał odczyty i pogadanki religijne zarówno na Bielanach, jak i w sali Stowarzyszenia Robotników Chrzes´cijan´skich na Marymoncie. Dla głoduja˛cych sprowadzał ziemniaki, wydawał im posiłki i udzielał zapomóg pienie˛z˙- nych132. Parafia pod wzgle˛dem religijnym bardzo sie˛ oz˙ywiła133. Obejmuja˛c parafie˛ bielan´ska˛, ks. Matulewicz został kuratorem Domu Inwalidów, znajduja˛cego sie˛ w budynkach przy kos´ciele. Za czasów rosyjskich opiekował sie˛ nim Rosyjski Czerwony Krzyz˙. Teraz troske˛ o inwalidów formalnie przeja˛ł Zarza˛d Miasta Stołecznego Warszawy (konkretnie Sekcja Pomocy dla Ludnos´ci) i Rada Główna Opiekun´cza. Dom Inwalidów miał 92 osoby na całkowitym utrzymaniu, 60 osób na cze˛s´ciowym utrzymaniu oraz 20 rodzin134. Poniewaz˙ dotacje drastycznie sie˛ zmniejszyły i nie było s´rodków na konieczne naprawy budynków, 7 lipca 1916 roku Kurator zwrócił sie˛ do zarza˛du miasta o przeniesienie 53 osób be˛da˛cych na całkowitym utrzymaniu Domu Inwalidów do innych instytucji dobroczynnych, dzie˛ki czemu z jego budz˙etu wy119 125 AMPP, VII B 1, s. 9, protokół z 15 I 1918. 126 Ks. Zygmunt Trószyn´ski..., dz. cyt., s. 104. 127 AMPP, VII B 1, s. 2, sesja V 1917. 128 Tamz˙e, VII B 44, s. 25. 129 AMPP, VII B 1, s. 12, sesja 19 I 1918. 130 LP, t. III, s. 136-137, pismo do Komisji Ratowania Dzieci, 1916. 131 Z. Trószyn´ski, Mój nowicjat na Bielanach, w: Wspomnienia, s. 213. 132 LP, t.III, s. 134-135, pismo do A. Kakowskiego, 9 X 1916; tamz˙e, s. 136-137, pismo do Komisji Ratowania Dzieci [XI] 1916; J. Sobczyk, Gars´c´ ..., dz. cyt., w: Wspomnienia, s. 117. 133 M. Filipin´ska, Krzewiciel os´wiaty religijnej, w: Wspomnienia, s. 203. 134 LP, T. III, s. 131-132.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==