Ad Honorem POLISH

14 spektywę Jubileuszu w Liście apostolskim Tertio millennio adveniente (17). Znajdujemy tam również inne znaczenia i cele Jubileuszu: jest to „czas w szczególny sposób poświęcany Bogu”, który „ma służyć odnowie” wiary i więzi z Bogiem, „jest zawsze szczególnym czasem łaski, «dniem błogo- sławionym przez Pana»: jako taki ma on [...] charakter radosnego święta”, „ma być wielką modlitwą uwielbienia i dziękczynienia”, a „radość każdego Jubileuszu jest w szczególny sposób radością z odpuszczenia win, radością nawrócenia” (32). „Wszystko powinno zmierzać ku pierwszoplanowemu celowi Jubileuszu, jakim jest ożywienie wiary i świadectwa chrześcijan” (42). Ufam, że świętowanie 350-lecia powstania naszej wspólnoty zakonnej przyczyni się do odnowy naszej wiary i osobistej więzi z Panem, który nas powołał; do pogłębienia naszej tożsamości i świadomości charyzmatu; do dawania świadectwa, kim jesteśmy i do czego zostaliśmy powołani w Ko- ściele; do ponownego odkrycia, kim jest dla nas Chrystus i Jego Niepokala- na Matka, a nasza Patronka; do pogłębienia więzi ze świętym Ojcem Stani- sławem, naszymOjcem Założycielem, który posłuszny Duchowi Świętemu dał początek naszej wspólnocie zakonnej. Ponieważ jesteśmy wspólnotą apostolską, każde nasze działanie powin- no mieć wymiar pastoralny. Przede wszystkim, sam Jubileusz, jeśli będzie przeżywany jako szczególny czas łaski i zostanie przyjęty przez nas jako kolejne wezwanie Pana ku nawróceniu, może stać się – poprzez świadec- two wiary – ewangelizacją. W konsekwencji zatem, świadectwo naszego powołania może przyciągnąć do naszej wspólnoty młodych mężczyzn, których powołuje Bóg. Wierność Panu i Jego łasce skutkuje także pro- mieniowaniem naszego charyzmatu i skupia wokół nas świeckich, którzy chcą żyć naszą duchowością. To przede wszystkim z tego powodu zarówno Komisja Jubileuszowa, jak i przełożeni prowincji i wikariatów zebrani na wspólnym spotkaniu w Rzymie we wrześniu bieżącego roku zapropono- wali, aby dziełem jubileuszowym naszego Zgromadzenia było zakładanie przy naszych parafiach i rektoratach Bractwa Niepokalanego Poczęcia Ma- ryi (jeszcze w trakcie Jubileuszu lub bezpośrednio po nim). Bractwa, uję- te w najnowszych naszych Konstytucjach jako stowarzyszenie świeckich właściwe Zgromadzeniu, przyczynią się do propagowania naszego cha- ryzmatu, a zarazem do jeszcze mocniejszego związania świeckich z naszą wspólnotą. Oczywiście, nic nie stoi na przeszkodzie, aby każda prowincja ustanowiła jeszcze inne dzieła jubileuszowe: ewangelizacyjne, edukacyjne, miłosierdzia itp.