Heraldic Commentary Update 2

W stęP Od samego początku istnienia Zgromadzenia Księży Ma- rianów jego Założyciel i pierwszy przełożony generalny św. Stanisław Papczyński dostrzegał potrzebę posiadania pieczęci. Było to niezbędne w celu zabezpieczenia prawomocności doku- mentów przedstawianych władzom kościelnym i cywilnym do zatwierdzenia Instytutu i jego reguły, oraz dla nowych fundacji. W biografii Ojca Założyciela, napisanej w 1. połowie XVIII w. przez czcigodnego sługę Bożego, ojca Kazimierza Wyszyńskiego (por. Stróż Duchowego Dziedzictwa Marianów , Warszawa-Stockbridge 2004, s.134 nr 109) podane są nastę- pujące detale dotyczące genezy pierwszej pieczęci Zgroma- dzenia oraz dokonanych w niej zmian. Przytoczę ją w całości: Wydaje się, że Czcigodny Sługa Boży Ojciec Stanisław od Jezusa i Maryi wszystko to [prześladowania] przewidywał, za- kładając w tym miejscu Zgromadzenie i jego pierwsze funda- menty. Miejsce to nazwano „Arką Noego”, jakby dla ochrony od potopu piekielnych prześladowań. I chociaż Zgromadzenie zostało założone pod tytułem Niepokalanego Poczęcia Naj- świętszej Maryi Panny, to jednak [Założyciel] chciał najpierw swój zakon ubezpieczyć pieczęcią gołębicy trzymającej zielo- ną gałązkę, wyrażając [w ten sposób] nadzieję przetrwania nie- bezpieczeństw. Jak niegdyś w arce Noego uratowało się tylko osiem osób, tak pozostających w tym zgromadzeniu ośmiu za- konników uratowało Zgromadzenie przed zatopieniem. Dzięki opiece i życzliwości Najwyższego Pasterza Innocentego XIII, który ten Instytut na nowo potwierdził, ustąpił cały potok prze- śladowań. Pieczęć gołębicy została zamieniona na pieczęć wize- runku Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, i taka jest używana obecnie. 9