Ephemerides_Marianorum_2017

zabili, to zewsząd jest taka sama droga do nieba. Nie poczuwałem się do tego, żebym miał co złego komukolwiek uczynić lub czym zawinić, dlatego też jestem spokojny. [...] W katedrze odprawiłem sumę. Kościół był pełen ludzi 50 . A więc wierząca społeczność Wilna potrzebowała ta- kiej postawy pasterskiej swojego biskupa i pozostawała z nim w du- chowej jednomyślności. W sprawach dóbr kościelnych, o ile bolszewicy usiłowali je ode- brać, zalecał kapłanom tworzenie komitetów parafialnych, jednak dla ich obrony, a nie dla przejęcia nad nimi władzy. Motywem tej obrony, według bpa Matulewicza, była troska, aby utrzymanie kościołów po- zbawionych własności, nie obciążyło nadmiernie parafian. Natomiast w szkołach zalecił kapłanom zakładanie szkolnych komitetów i rad ro- dzicielskich, aby mogli wspólnie występować w obronie swojego pra- wa do nauczania i wychowywania religijnego dzieci. Sam starał się zro- zumieć prawo Kościelne, jak zapisał: Czytałem wszystko, co udało się zdobyć, żebym w niczym nie wykroczył przeciwko prawu kościelnemu, wskazaniom i duchowi Kościoła: badałem mianowicie, jak Kościół postę- puje w tych krajach, gdzie religia została usunięta ze szkół 51 . Przedstawicielom Polaków, przychodzącym do biskupa w sprawie nauki religii w szkole, odpowiedział: Nie mogę się zgodzić, żeby religia została usunięta ze szkół. Obowiązkiem rodziców jest protestować prze- ciwko temu; nauczyciele także mogliby się wypowiedzieć, że dla naucza- nia byłoby to niepożądane 52 . Na prośbę o wydanie dyrektyw, wymie- nił je w siedmiu punktach, zaznaczając najpierw, że one nie mogą być inne od tych, które daje Kościół 53 . Jak widać, bp Jerzy Matulewicz nie tylko dawał wskazania kapłanom, ale osobiście zajmował się sprawa- mi, z gotowością poniesienia osobistych konsekwencji z rąk przeciwni- ków religii i Kościoła. Z drugiej zaś strony był prekursorem angażowa- nia ludzi świeckich w sprawy Kościoła, jako w swoje własne z zacho- waniem duchowego kierownictwa kapłanów. Rozumiejąc znaczenie kierownictwa duchowego robotników (dzięki doświadczeniu posługiwania im w Warszawie) w ich moralnym życiu wiarą, powierzył o. Fridrichowi Muckermannowi TJ w Wilnie duszpa- 50 Tamże, 153; zob. 160. 51 Tamże, 157. 52 Tamże, 158. 53 Zob. tamże, 159. Janina Samolewicz SJE 84

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==