Ephemerides_Marianorum_2017

świętego Ojca Stanisława oraz jego troski, aby założyć apostolską wspól- notę zakonną, znajdowało się głębokie przekonanie, że ta forma życia poświęconego Bogu jest w pełni ewangeliczna, bo jest właściwa Chry- stusowi i Apostołom. Szerzenie czci Niepokalanego Poczęcia Matki Pana, pomoc zmarłym, którzy odeszli z tego świata nieprzygotowani na spotkanie Chrystusa i pokorna pomoc proboszczom w pracach kościelnych, oprócz doświad- czenia wiary naszego świętego Założyciela, ma także swoje uzasadnie- nie w znakach czasu ówczesnego Kościoła i świata. Niepokalane Poczę- cie Matki Bożej ciągle napotykało sprzeciw wielu członków Kościoła, choć misterium to ujawnia niezgłębione miłosierdzie Boga ku rodzajowi ludzkiemu. Święty Ojciec Założyciel wyprzedził w tym miejscu główny nurt Kościoła o niemal 200 lat. Podobnie było z modlitwą za zmarłych: kontekst historyczno-społeczny XVII wieku, z obfitością wojen i zwią- zanych z tym epidemii, powodujących śmierć rzeszy niewinnych i nie- przygotowanych osób domagał się chrześcijańskiej odpowiedzi; w nie- których regionach Rzeczypospolitej umierało nawet powyżej 50% po- pulacji. Ta sama sytuacja doprowadziła do upadku religijnego: brako- wało księży i nie było opieki duszpasterskiej, zwłaszcza wśród ludno- ści ubogiej i wiejskiej. Umiejętnością świętych jest dar rozeznania zna- ków czasu i wsłuchanie się w działanie Ducha Świętego. Ojciec Zało- życiel był wrażliwy na działanie Ducha Świętego, umiał odczytać Jego natchnienia i znaleźć odpowiedź na potrzeby Kościoła i człowieka. Tę umiejętność zostawił w swoim charyzmacie także nam. Wymienione wyżej trzy elementy naszego patrimonium na przestrze- ni historii Zgromadzenia były realizowane na wiele sposobów, różnie interpretowne, czy też nawet zaniedbywane. Trzeba tu zauważyć kil- ka postaci, które stały się punktami odniesienia. Historycznie pierw- szym jest Czcigodny Sługa Boży o. Kazimierz Wyszyński i jego ogrom- na troska o wierność Ojcu Założycielowi i patrimonium Zgromadze- nia. Drugim, który uratował nasze Zgromadzenie od śmierci i je odno- wił, jest bł. Jerzy Matulaitis-Matulewicz; poprzez dzieło odnowy pozo- stawił on Zgromadzeniu swój ślad: nowy dynamizm i nową interpre- tację dostosowaną do czasów sobie współczesnych. Jego Konstytucje są nadal naszym punktem odniesienia, a jego idea powszechnego apo- stolstwa połączonego ze społecznym zaangażowaniem i pójściem tam, gdzie jest największa potrzeba, stały się treścią ciągle żywą i aktualną także dziś. Przepięknym owocem i świadkami takiej postawy są nasi Andrzej Pakuła MIC 610