Ephemerides_Marianorum_2017

E PHEMERIDES M ARIANORUM 6(2017) 587-591 Homilia ks. kard. Stanisława Dziwisza wygłoszona podczas Mszy św. dziękczynnej za kanonizację św. o. Stanisława Papczyńskiego w bazylice Najświętszej Maryi Panny na Zatybrzu w Rzymie (6 czerwca 2016 r.) Drodzy bracia Biskupi i Kapłani, Drogi Ojcze Generale i Ojcowie Marianie, Drodzy Bracia i Siostry! 1. Nazajutrz po uroczystej kanonizacji Stanisława od Jezusa i Maryi Papczyńskiego gromadzimy się w tej wspaniałej rzymskiej bazylice, aby podziękować Bogu za dar nowego Świętego. Patrząc na ramy jego ziem- skiego życia, możemy powiedzieć, że był on i jest Świętym bardzo cier- pliwym. Urodził się w odległych od nas czasach, w 1631 roku w Pode- grodziu, na terenie ówczesnej diecezji krakowskiej. Zmarł w 1701 roku. Czekał więc na wczorajsze wyniesienie do chwały ołtarzy ponad trzy wie- ki. W jego sprawę zaangażowało się bezpośrednio trzech kolejnych Papie- ży. Święty Jan Paweł II ogłosił dekret o heroiczności cnót Sługi Bożego 13 czerwca 1992 roku. Papież Benedykt XVI podjął decyzję o jego be- atyfikacji, która odbyła się 16 września 2007 roku w Licheniu. Wresz- cie Ojciec Święty Franciszek dopełnił wczoraj dzieła, definitywnie ogła- szając Kościołowi, że Stanisław Papczyński cieszy się chwałą świętych w niebie. Widzimy więc, że dopiero w ostatnich dwudziestu pięciu la- tach przekonanie ludu Bożego o świętości tego kapłana i zakonnika zna- lazło wyraz w kolejnych oficjalnych dekretach i decyzjach Kościoła. Co Bóg chce nam przez to powiedzieć? I co ma nam do powiedzenia nowy Święty? Co nas uderza w jego postawie i duchowości?