Ephemerides_Marianorum_2017

neralna odbyła się już po śmierci o. Papczyńskiego, 1702 roku w Wie- czerniku na Mariankach. Żadne jednak z pięciu postanowień nie odno- si się do interesujących nas zagadnień. Również kolejna, druga kapitu- ła z 1706 roku 136 nie jest dla nas cennym źródłem, zwłaszcza że nie uchwalono podczas niej żadnych ustaw, lub – jeśli jakieś były – żadne się nie zachowały. Pierwsza ustawa kapitulna pozostająca w kręgu na- szych zainteresowań pochodzi z trzeciej kapituły z 1710 roku, odbytej w Goźlinie. Dziewiąte z trzynastu postanowień nakazuje wszystkim za- konnikom sub gravi poena uczestnictwo we wspólnych modlitwach 137 . Kolejna kapituła odbyła się w 1712 roku w konwencie eremu korabiew- skiego. Podjęto trzy uchwały, z których druga mówi o obowiązku no- szenia jednakowego dla wszystkich habitu oraz o wyznaczaniu intencji mszalnych 138 . Wezwanie do uczestnictwa we wspólnej modlitwie ust- nej i myślnej powtórzono na kapitule w Wieczerniku w 1715 roku 139 . W innym punkcie postanowiono, że po wieczornym rachunku sumie- nia w klasztorze ma obowiązywać silentium altissimum 140 . Następne lata przyniosły, opisane wcześniej 141 , rozprężenie w zako- nie. Kapituły nie zwoływano przez siedem lat. Gdy sytuacja, dzięki do- brym decyzjom biskupa poznańskiego Tarły, poprawiła się: rozproszenie minęło, a karność zakonną udawało się zwolna przywracać, zarządzono kapitułę, która w roku 1722 odbyła się w Goźlinie. Ważna dla całości życia odradzającego się po kryzysie zakonu, również w kwestiach litur- gii i praktyk pobożnych, przyniosła kilka nowości. Spośród trzydziestu ośmiu ustaw jedna trzecia dotyczy, bardziej lub mniej bezpośrednio, tej właśnie tematyki. Mowa jest więc o obowiązku brania udziału w ćwi- czeniach duchownych prowadzonych przez kogoś z zakonu serafickie- go 142 i o codziennym porządku ćwiczeń, który w każdym mariańskim sądzić, że były to Kongregacje Generalne, które odbywały się w czasokresie mię- dzykapitulnym ”. F. Bartecki, Rozwój prawa partykularnego zakonu …, 55. Cap- Gen nie zawiera śladów odbycia tych kongregacji. 136 Bartecki w wielu miejscach podaje inne daty, kierując się momentem zwołania kapituły, nie zaś samym jej odbyciem. 137 [Prot.Ord. 182] nr 9 CapGen, s. 30-31. 138 [Prot.Ord. 186] nr 2 CapGen, s. 37-38. 139 [Prot.Ord. 190] nr 2 CapGen, s. 43. 140 [Prot.Ord. 190] nr 5 CapGen, s. 43. 141 Zob. s. 30 z przypisami (przyp. 80). 142 [Prot.Ord. 195] nr 2 CapGen, s. 49. Źródła poznania liturgii i pobożnych praktyk marianów... 39