Ephemerides_Marianorum_2017

Rafał Zalewski MIC 20 wania na temat liturgii marianów 1 , te źródła, do których udało się do- trzeć 2 , podzielono na dwie grupy. Pierwsza obejmuje ustawy, doku- menty i to wszystko, co stanowiło w badanym okresie prawo Zakonu Marianów. Druga grupa to źródła liturgiczne, jak również dotyczące w mniejszym lub większym stopniu liturgii i kultu. Trzecia w końcu to zbiór innych źródeł, które wprost o liturgii i pobożności nie traktując, w niektórych miejscach wzmiankują o tej tematyce. Z takiego uporząd- kowania źródeł wynika w sposób naturalny podział niniejszego opra- cowania na trzy części. W pierwszej przedstawiony zostanie w sposób esencjalny rozwój ustawodawstwa mariańskiego, a następnie, już bardziej szczegółowo, odpowiemy na pytania: kiedy, w jakich okolicznościach i jak, a przede wszystkim, co dokumenty prawne marianów mówią o liturgii. Druga część przedstawi dostępne rytuały, ceremoniały, modlitew- niki oraz wszelkie teksty wyjęte z innych pozycji, w których mowa jest o konkretnych obrzędach i aktach kultu wraz z treścią używanych do nich tekstów. Zasadą przyjętą w tym opracowaniu będzie chronologia ukazywa- nia się dokumentów, co w lepszym stopniu pozwoli na przedstawienie rozwoju mariańskiej refleksji nad liturgią instytutu. 1 Mówiąc ściśle, brak opracowania, które poświęcone byłoby wyłącznie tym zagad- nieniom, i przedstawiało je w sposób wyczerpujący. Jedyna pozycja, o której można tu wspomnieć, praca doktorska ks. Stefana M. Sydrego, jest swego rodzaju kom- pendium z historii marianów w pewnym okresie, omawia jednak wszystkie aspek- ty życia i działalności zgromadzenia, w tym także szeroko pojętą służbę Bożą, ale jako temat jeden z wielu. Dodatkowo informacji dotyczących tych kwestii jest nie- zbyt wiele (zaledwie kilkanaście spośród 125) i podane są one bez dającej się ła- two odczytać metodologii, raczej przypadkowo i egzemplarycznie niż faktograficz- nie i chronologicznie. Z lektury tej pracy można uzyskać wiedzę na temat wielu szczegółów, wizja całości jest jednak raczej mglista. Zob. S.M. Sydry, Organizacja Zgromadzenia Księży Marianów w XVIII wieku , Warszawa 1930. 2 Wydaje się, że autorowi niniejszego opracowania udało się dotrzeć do wszystkich znanych źródeł, z pewnością natomiast – do najważniejszych. Być może są jeszcze inne w różnych archiwach, ale obecnie nie ma dostatecznej wiedzy na ten temat.