Ephemerides_Marianorum_2017
Krzysztof Trojan 144 Zajmiemy się także kwestią studentów – ich stanem liczebnym w po- szczególnych latach oraz pochodzeniem. 1. Rektorzy Mariańskie prawodawstwo precyzowało, by na urząd kierowni- ka studiów wybierać współbraci celujących niemniej wiedzą, roztrop- nością, jak pobożnością, miłością i innymi cnotami, a przytym dbałych o ścisłość zakonną i o postęp wychowańców w nauce i cnotach, ażeby im przyświecali słowem i przykładem 3 . Sam o. Matulewicz pisał, że do pracy wewnątrz zgromadzenia, w tym do wychowania młodych za- konników, należy kierować ludzi najlepszych, najpobożniejszych, najroz- tropniejszych, najzdolniejszych i najbardziej odpowiednich 4 . Świadectwa, które się zachowały o wszystkich rektorach, są wyjątkowo pochlebne. Na czoło wybija się wszak postać ks. Władysława Lewandowicza (zna- nego pod ogólnie funkcjonującym w ówczesnych kręgach mariańskich pseudonimem „Ojca Mariana”), który był faktycznym organizatorem dzieła, jakim był IFT. Jego niespożyta energia i wyjątkowy duch pozo- stawiły trwały ślad w formacji młodych marianów. Pozostali rektorzy byli już w zasadzie tylko kontynuatorami jego dzieła. 1.1. Ks. Władysław Lewandowicz (1945-1949) Władysław Lewandowicz urodził się 25 marca 1894 r. w Ło- dzi, w rodzinie mieszczańskiej o głębokich tradycjach religijnych. Miał dwóch braci, z których jeden, Mieczysław, został księdzem w diecezji łódzkiej, a drugi, Jerzy, był znanym działaczem katolickim. Po ukoń- czeniu szkoły średniej w Łodzi (1913), Władysław podjął początkowo studia filozoficzne na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, a na- stępnie we Fryburgu. Wojna światowa przerwała jego naukę – osiadł wówczas w majątku państwa Popielów w Ozorowie k. Siedlec, gdzie uczył ich syna oraz innego chłopca – dziecko katolickiej działaczki Ma- rii Hubertowej. Za jej pośrednictwem nawiązał w Warszawie kontakt ze stowarzyszeniem „Prąd”, z którym związane było Zgromadzenie Księ- ży Marianów; podjął jednocześnie dalsze studia na Uniwersytecie War- szawskim (1917). 3 KM 116. 4 J. Matulewicz, Dziennik duchowy , tł. K. Oksiutowicz, Warszawa 1988, 41-42.
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==