Ephemerides_Marianorum_2017
nie, aby nie wyszedł na jaw jego związek z marianami. Trzeba się było strzec rosyjskich szpiegów, którzy bardzo interesowali się ukrytymi za- konami. Buczys tak opowiada o życiu marianów: Życie we Fryburgu było biedne. Właścicielki Canisianum bardzo oszczędzały na opale i pomieszczenie było zimne. Choroba Matulewicza z powodu zimna się zaostrzyła. Mimo cierpliwości musiał wiele wycier- pieć. Ale pierwszy rok zakończył się szczęśliwie. Ja będąc w Petersburgu spełniałem obowiązki jak zwykle. Mniej więcej co miesiąc pisałem spra- wozdanie ze swej działalności… Pieniądze, które pozostawały mi z pen- sji po wydatkach, przesyłałem Matulewiczowi 20 . Latem 1912 r., na prośbę Matulewicza, Buczys przybył do Frybur- ga i przygotował ośmiodniowe rekolekcje dla młodych marianów. Po miesięcznym pobycie we Fryburgu wyjechał do seminarium duchow- nego do Kowna, gdzie wygłosił dwie serie rekolekcji dla księży z die- cezji żmudzkiej. Czyniąc to, Buczys szedł po drodze, którą wcześniej przebył Matulewicz. Latem 1911 r. biskup żmudzki Kasparas Cirtau- tas zaprosił Matulewicza do przeprowadzenia rekolekcji dla swoich księży. Matulewicz wygłosił je po litewsku, i były to pierwsze rekolek- cje w diecezji żmudzkiej przeprowadzone w języku litewskim. Według Buczysa były tak udane, że i biskup, i księża byli zadowoleni i od tego czasu już zawsze roczne rekolekcje dla księży odbywały się w języku litewskim. Gdy bp Antanas Karosas przygotował rekolekcje dla księży swej diecezji latem 1914 r. i zaprosił do ich prowadzenia już sławnego ks. Matulewicza, głosił je także po litewsku, jeszcze bardziej przełamując lody. Wcześniej takie rekolekcje prowadzono tylko w języku polskim. Franciszek Buczys podkreśla, że Matulewicz uważał prowadzenie rekolekcji za bardzo ważne zadanie dla księży i zakonników. Otrzy- mawszy zaproszenie do prowadzenia rekolekcji, ksiądz powinien na- tychmiast porzucić inne prace i jechać. Buczys napisał: Nie doświad- czyłem, jak biskup J. Matulewicz organizował rekolekcje w diecezji wi- leńskiej i co zrobił, aby zwyczaj misji odżył w naszym kraju. Wiem tyl- ko, że odnowiciel marianów od wszystkich księży swego zgromadzenia, którym starość nie przeszkadzała prowadzić misji, wymagał, by każdy miał przygotowany cykl rekolekcji i misji 21 . 20 P. Būčys, Atsiminimai …, t. II, 116. 21 AJM, 22. Przyjaźń ks. Franciszka Buczysa MIC (1872-1951) i bł. Jerzego Matulewicza MIC (1871-1927) 107
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==