Ephemerides_Marianorum_2017

moi studenci pamiętali tylko argumentację błędnych idei, a już lenili się wskazać, dlaczego są złe 10 . Jerzy Matulewicz wrócił w tym czasie do swojej diecezji, tj. do Kielc, gdzie chodził do seminarium. Po krótkim pobycie jako wikary w wiej- skiej parafii Daleszyce został przez biskupa wyznaczony na wykładow- cę prawa kanonicznego i łaciny w seminarium kieleckim. Pracował tam trochę dłużej niż rok, po czym zachorował i z wieloma trudnościami wyjechał do Warszawy na leczenie. Nie mając pieniędzy, położył się w szpitalu dla ubogich na Pradze, przedmieściu Warszawy. Możliwe, że tam by i umarł, gdyby nie ręka Opatrzności działająca przez mądrą Cecylię Plater. Później tak ten kryzys opisał Franciszek Buczys: Wte- dy dr Sawicki wspomniał Platerównie o tym zdolnym księdzu, którego szykują na śmierć w podmiejskim szpitalu. Platerówna go stamtąd za- brała, zaopatrzyła w lekarstwa, opłaciła lekarzy i uratowała od śmierci. Tym księdzem był J. Matulewicz 11 . W jaki sposób i kiedy dowiedział się o tym Buczys nie wiadomo, ale widział w tym więcej niż szczęśliwy zbieg okoliczności. Okazało się, że Platerówna była zakonnicą skrytką i dyrektorem prywatnej szkoły dla dziewcząt. Bardzo potrzebny był jej kapelan, który potrafiłby dziewczyn- kom wyjaśnić rozszerzające się idee socjalizmu i nie tylko. Gdy Matu- lewicz wyzdrowiał, objął tam obowiązki kapelana i katechety. Według Buczysa, z tych gimnazjalistek wyrosło wiele szanowanych kobiet, zaj- mujących się później działalnością społeczną. Następnie, po przeprowadzce do Warszawy, Matulewicz mocno za- angażował się w działalność społeczną, utrzymywał kontakt z robotnika- mi miejskimi. Tak samo wiele pomógł swojemu ojcu duchowemu, o. Ho- noratowi Koźmińskiemu, który prowadził założone przez siebie tajne zgromadzenia zakonne. Nadto zaczął organizować i kierował stowarzy- szeniem kapłanów. Przez tych kilka lat niezwykle wytężonej pracy spo- łecznej nabył wiele doświadczenia, napisał kilka cykli kursów wykła- dów na tematy społeczne. Buczys bardzo celnie zauważył, że funda- ment praktyki był u Matulewicza silniejszy niż fundament teorii, może i dlatego długo nie był wykładowcą, ale i wykładając, w wolności przyj- mował te prace, które bezpośrednio podnosiły ducha 12 . 10 Tamże, 34-35. 11 AJM, 18. 12 Tamże, 21. Przyjaźń ks. Franciszka Buczysa MIC (1872-1951) i bł. Jerzego Matulewicza MIC (1871-1927) 103

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==