Ephemerides_Marianorum_2017
We Fryburgu, pierwszy raz poza granicami Rosji, obydwaj wypły- nęli na szerokie wody kultury światowej. Znali już język litewski, polski, rosyjski i łacinę, tutaj nauczyli się francuskiego i niemieckiego. Szcze- gólnie interesowało ich nowe otoczenie kulturowe: w mieście Fryburgu czuło się większy wpływ Francuzów, a na samym uniwersytecie Niem- ców. Zderzywszy się z poglądami Francuzów i Niemców i z ich życiem duchowym, rozmawiali o tym z innymi studentami. Przypominając so- bie te rozmowy, Buczys napisał: Studenci o tych sprawach rozmawiali w internacie Casianum, spa- cerując po okolicy, spotykając się w stowarzyszeniach studenckich albo na korytarzach uniwersytetu. Będąc młodymi, brali sprawy głęboko do serca i z całych sił nad nimi myśleli. Prawie wszyscy uczestnicy tych rozmów… byli pracowici i zdolni. Oni wszyscy nie tylko napisali prace doktorskie, ale jeszcze więcej pracowali dla prasy litewskiej… Te rozmo- wy o kulturze nie miały ustalonego planu ani wyznaczonego celu, i dla- tego wydaje mi się były pożyteczniejsze, gdyż naturalniejsze 7 . Według Buczysa, we Fryburgu Matulewicz pokazał swoje zdolności dostrzegania, porównywania, omawiania cech kultury i w tym wzniósł się na prawdziwe wyżyny intelektualne. Trzeba zaznaczyć, że przez całe życie Buczys i Matulewicz byli do- brymi społecznikami i dlatego znajdowali wspólny język z ludźmi róż- nych kultur. Umieli rozmawiać z inteligencją i prostymi ludźmi, niko- go nie poniżając. To oznaka prawdziwej kultury duchowej. W latach 1899-1902 razem z Buczysem i Matulewiczem we Fry- burgu studiowali Juozas Stankevičius, Jonas Totoraitis, Jonas Naujo- kas, Motiejus Gustaitis, Vincentas Vizbaras i inni. W 1899 r. utwo- rzono stowarzyszenie studentów litewskich „Rūta”, które zajmowa- ło się różnymi sprawami litewskimi. Według Buczysa, ks. Kazimieras Matulaitis, starszy od pozostałych i będący już klika lat wikarym pa- rafii w Mariampolu, czasami zwracał uwagę na wymierający Zakon Marianów. Widząc, jak Zakon zanika, uważał to za wielką stratę dla katolickiej Litwy. Ale w tym czasie żaden z przyszłych marianów – Je- rzy Matulewicz, Franciszek Buczys i Jonas Totoraitis – na ten temat w ogóle się nie wypowiadali 8 . Dalsze wydarzenia pokazują jednak, że myśl ta została posiana jak ziarno w ziemi, które czeka na odpowiedni 7 AJM, 16. 8 Por. P. Būčys, Atsiminimai … t. I, 263-264. Przyjaźń ks. Franciszka Buczysa MIC (1872-1951) i bł. Jerzego Matulewicza MIC (1871-1927) 101
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==