Ephemerides_Marianorum_2016
W dalszej dyskusji osoby zabierające głos: Izabella Smentek, Irena Kowalczyk, ks. Adam Skwierczyński, Jagoda Gryziewska, podkreślały umiejętność ks. Waldemara w radzeniu sobie z niesforną młodzieżą, jego zwyczaj błogosławienia ludzi (krzyżyk na czole), niespotykaną ascezę, autentyczną świętość, która pozwalała penitentom przeżywać obecność Chrystusa i Ducha Świętego, dostrzeganie dobra w każdym człowieku i pomoc w uporządkowaniu relacji z Bogiem i ludźmi. Pani Jagoda na- zwała ks. Waldemara „kapłanem Serca Jezusowego” (s. 73-77). Ks. Stanisław Kosiorowski, zamykając dyskusję, przedstawił pro- gram dalszej części spotkania kończącego się odsłonięciem i poświęce- niem tablicy upamiętniającej ks. Waldemara. Do publikacji dołączono jeszcze wypowiedź ks. Waldemara podczas Mszy św. z okazji jego osiemdziesiątych urodzin (18 VII 2006). Dzię- kował w nim Bogu i współbraciom. Mówił nie tylko o wielkim bogac- twie duchowym Zgromadzenia Księży Marianów, ale też poszczególnych współbraci, którzy są znakiem Trójcy Przenajświętszej, gdy niosą w so- bie miłość pochodzącą od Boga i skierowaną ku drugiemu człowieko- wi. Wypowiedź tę zakończył słowami: „Głównym zadaniem człowieka jest pracować nad sobą tak, abym nie tylko ja, jako człowiek, ale rów- nież całe moje postępowanie było dziełem żyjącego we mnie Chrystu- sa” (s. 79-80). Dobrze się stało, że powstała ta książka, gdyż w świecie obserwu- jemy tyle negatywnych przykładów, a takie postaci, jak ks. Waldemar Oskiera, są niekiedy jak zakopany skarb w roli i jak światło ukryte w mroku zapomnienia. Ktoś taki nie może pozostać znany tylko tym, którym służył, ale warto by poznali go również inni. Współczesny Ko- ściół i świat tak bardzo potrzebują takich kapłanów, którzy są właśnie autentycznymi świadkami Chrystusa. Żyć dla Chrystusa 595
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==