Ephemerides_Marianorum_2016

„Przynajmniej żeby w tych wypowiedziach oszczędził nasze najświętsze uczucia. Uszanował to, co jest nam najdroższe”. Wspomniałem, że w swoich wypowiedziach ojciec nie zawsze się krępował. Przykładem tego może być następujące wydarzenie. Pewnego razu jeden z prelegentów, ulegając wpływom fałszywej filozofii, wygłosił swój „nieprawomyślny” referat na spotkaniu koła filozoficznego dzia - łającego przy Liceum. Podczas tego referatu wywodził, że nawet cegły kościoła emanują swoimi właściwościami w taki sposób, że mimo woli nastrajają wchodzących do kościoła do modlitwy. Ojciec Fabian wobec całego audytorium zapytał prelegenta: „A pański referat był zaśmieca - niem czy oczyszczaniem tej przestrzeni?”. Na co prelegent, który wcze - śniej twierdził, że jedne sprawy i poglądy swoimi oparami zaśmiecają atmosferę, a inne z kolei ją oczyszczają, nic nie odpowiedział i więcej referatów nie wygłaszał. Na tym kończę moje krótkie wspomnienie dotyczące o. Fabiana. Ni - żej pragnę tylko przytoczyć kilka jego częstych wypowiedzi, które w jakiś sposób mogą przybliżyć zrozumienie jego psychiki i metod jego pracy. Uczniom często powtarzał: 1. Nawet jeżeli my postawimy wam 100 Salomonów, ale wy sami nie będziecie pracować nad sobą, to na nic to się zda. Każdy z was sam powinien pracować nad swoim charakterem, my jesteśmy dla was tyl - ko pomocnikami. 2. Nic w świecie materialnym, a tym bardziej w sferze moralnej, nie zginie. Wszystko w swoim czasie stanie się jawnym. 3. Nawet jeżeli my postawilibyśmy przed wami milionowe wojsko z całym jego uzbrojeniem, a wy nie chcielibyście pracować nad sobą, wszystko to byłoby daremne. 4. Powinniśmy być wierni w drobnych sprawach. Wtedy będziemy wierni i w sprawach wielkich… Nie obawiajcie się, wy męczennikami nie będziecie, ponieważ nie jesteśmy godni męczeństwa… Żeby być męczennikiem, trzeba na to zasłużyć. Rzym, 16 IV 1944 r. Tłum. z j. rosyjskiego Alexey Mitsinskiy MIC Krótkie wspomnienie o ojcu Archimandrycie Fabianie Abrantowiczu MIC 541

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==