Ephemerides_Marianorum_2016

miłość, którą Bóg ich miłuje. Niech kierują podwładnymi jako dziećmi Bożymi z szacunkiem względem osoby ludzkiej, starając się o rozwija- nie ich dobrowolnego posłuszeństwa. […] Niech wdrażają zakonników do tego, by w pełnieniu obowiązków i w podejmowaniu zadań współpra- cowali z nimi przez aktywne posłuszeństwo i z poczuciem odpowiedzial- ności. Niech więc przełożeni chętnie słuchają zdania członków zgroma- dzenia i popierają ich współdziałanie dla dobra instytutu i Kościoła, za- chowując jednak swą władzę decydowania i nakazywania tego, co na- leży przedsięwziąć . Skomentujemy powyższy fragment. Najpierw jednak uwaga wstęp- na o woli Bożej. Wolę Bożą opisujemy jako Boże postanowienie, obja- wiające się w stworzeniu i w historii. Wola Boża jest stwórcza, ozna- cza wezwanie, nakaz i żądanie. Według niej ludzie powinni układać swoje życie. Oparta jest na nieskończonej mądrości, jest Bożym pla- nem wobec ludzi, wiodącym do pełni ostatecznego szczęścia; nie za- wsze jest łatwa do odczytania. W praktyce może domagać się bardzo bolesnej ofiary [Jezus modlił się w Ogrójcu: Ojcze, dla Ciebie wszyst- ko jest możliwe, zabierz ten kielich ode Mnie! Lecz nie to, co Ja chcę, ale to, co Ty [niech się stanie] (Mk, 14, 36)]. Każdy, kto żyje wiarą, wi- nien modlić się o to, aby wola Ojca była wypełniana na ziemi; winien dokładać wszelkich starań, aby zrozumieć, czego Bóg chce od niego. Do wypełnienia woli Bożej niezbędne jest to, aby Bóg był sprawcą na- szych planów i ich realizacji. Człowiek jest zobowiązany podporządko- wać się woli Bożej. 2. Odpowiedzialność przełożonego Władza zakonna jest potrzebna nie tylko po to, aby się troszczyć o ludzkie struktury wspólnoty, ale nade wszystko po to, by życie za- konnika prowadzić ku jego celowi. Gdy kandydat mający czystą inten- cję wstępuje do instytutu, pragnie iść za głosem Chrystusa, naśladować Go i kontynuować Jego zbawczą misję w świecie. Przełożeni powinni przyczyniać się do rozwoju powołania swoich podwładnych, równocze- śnie nie zaniedbując troski o rozwój własnego powołania. W ramach tej odpowiedzialności winni dbać nie tylko o karność, ale stwarzać także warunki sprzyjające rozwojowi powołania swoich podwładnych. O odpowiedzialności przełożonych winni również pamiętać pod- władni, szczególnie wtedy, gdy polecenia nie będą po ich myśli. Antoni Skwierczyński MIC 506

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==