Ephemerides_Marianorum_2016

Księdza Andrzeja Cikoto poznała w Drui. Jako początkująca mi- strzyni korzystała z jego rad 181 . W sprawach dotyczących prowadzenia gimnazjum również polegała na jego pomocy 182 . W pierwszym roku współpracy pisała o nim do bpa J. Matulewicza: Dziękuję też bardzo za naszego Kierownika ojca Andrzeja. Bo jest bardzo dobry i bardzo ro- zumny. A że ma bardzo wiele miłości Bożej i pokory, więc jest przez to dostępny. Dla mnie to jest bardzo ważna rzecz, bo mogę się bez obawy o wszystko pytać 183 . Zatem wraz z wyrażeniem wdzięczności za powie- rzenie początkującej wspólnoty zakonnej eucharystek odpowiedniemu kierownictwu, podała zwięzłą, ale bardzo wymowną charakterystykę tego kapłana. Świadczy ona o własnym wysokim zapotrzebowaniu du- chowym s. Wandy. Było ono jednak dalekie od egoizmu, gdyż zazna- cza: Chociaż zwykle bardzo wyglądamy powrotu o. Andrzeja, to jednak cieszę się, że pojedzie, może trochę wypocznie, bo tutaj jest zapracowa- ny 184 . Wyraźnie daje się zauważyć życzliwość i liczenie się z ludzkimi potrzebami wypoczynku dla kapłana. Radykalnie zmieniła się sytuacja w 1925 roku. Siostra Wanda Jeute od lipca tego roku dawała wyraz w swojej korespondencji z biskupem Jerzym Matulewiczem o problemach napotykanych w tym kierownic- twie. Ich przyczyną stały się sprawy rozliczeń ekonomicznych. Siostra Wanda stanęła w obronie interesów Zgromadzenia. Aczkolwiek wyka- zała się szczerością, jednak umiała zachować dyskrecję wobec osób ob- cych. Doszedł tu do głosu jakiś zmysł pedagoga upominającego kapłana w kwestii sprawiedliwości ludzkiej, z zachowaniem jednak wprost he- roicznej wiary w nadprzyrodzoną jego władzę odpuszczania grzechów. Nasilenie gniewu przypisywała osobistej, własnej grzeszności, bez osą- dzania kapłana, a pozostawiając jego sprawy Bożej sprawiedliwości. Przedstawiła tylko problem biskupowi do decyzji w kontekście spra- wy o. Andrzeja jako jej spowiednika 185 . 181 Pisała: Kiedy nie wiem jak sobie poradzić lub postąpić pytam się o. Andrzeja. LWJ, Druja (25.02.1924). 182 Tamże. 183 Tamże. 184 Tamże. 185 Por. LWJ, Druja (16.07.1925). Pełnienie roli spowiednika s. Wandy również dla ks. Andrzeja Cikoto w tych okolicznościach musiało być bardzo uciążliwe, sko- ro sugerował jej zmianę. Janina Samolewicz SJE 442

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==