Ephemerides_Marianorum_2016
Jakże to wspaniale harmonizuje też z oświadczeniem Papieża: Tak jak kobieta z Betanii, Kościół nie obawiał się „marnować”, poświęcając najlepsze swoje zasoby, aby wyrażać pełne adoracji zdumienie wobec niezmierzonego daru Eucharystii 118 . Życie Wandy Jeute jako współzałożycielki Zgromadzenia Sióstr Słu- żebnic Jezusa w Eucharystii – tak można ją dziś określić – jednak nie było łatwe, podobnie jak pełne cierpienia były chwile Jezusa po usta- nowieniu Eucharystii. Jan Paweł II uwydatnił wymowę wydarzeń Wiel- kiego Czwartku, oraz fundamentalne znaczenie Eucharystii w życiu Ko- ścioła 119 . W świetle treści encykliki Ecclesia de Eucharystia możemy lepiej zrozumieć duchowość eucharystyczną s. Wandy i Zgromadzenia Sióstr Służebnic Jezusa w Eucharystii. 2.4. Cierpliwość przewodniczką W doświadczaniu swojej ludzkiej słabości Wanda Jeute wysławia- ła cierpliwość św. Gemmy, dla której jedyną najwyższą godnością jest sam Bóg: Cierpliwość Ci wciąż przewodzi, któż Cię jak Bóg? obchodzi 120 . Rozumie ją jako koncentrację na samym Bogu, bez względu na na- potykane trudności. W swoim życiu s. Wanda miała wiele okazji do praktykowania tak rozumianej cierpliwości. Przyczyną był jej własny stan zdrowia. Gruź- lica płuc nie tylko była uciążliwa, ale w jej wrażliwym sercu powodo- wała troskę o to, by nie zarazić innych osób, np. spowiednika. Pisała: Spowiednikowi powiedziałam, jak byłam chora, żeby się nie zaraził, ale pozwolił przychodzić 121 . Nie podlega wątpliwości, że chodziło tu o moż- liwość korzystania z sakramentu pokuty. Niezależnie od niebezpieczeń- stwa zarażenia spowiednika gruźlicą, wiara i zaufanie Bogu, z woli spo- wiednika, pokonały jej obawę. 118 EdE 48. 119 Por. Tamże, 2-4. 120 LWJ, Krasnystaw (17.01.1915). Wcześniej 14.06.1915 ks. J. Matulewicz pi- sał do Wandy o Gemmie: Ona też miała wątłe zdrowie, a wzniosła się do szczy- tów doskonałości. Lp, t. II, nr 146, s. 42. 121 LWJ, Krasnystaw (29.06.1915). Janina Samolewicz SJE 426
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==