Ephemerides_Marianorum_2016
do mnie Matka Boska wieczorem na kilka minut, a potem odeszła do nieba. Tę Jej postać zawsze widzę i wiem, że Ona myśli o mojej duszy, bo pamiętała o niej wtedy, kiedy może nikt nie troszczył się o nią. Teraz w czasie 40-godzinnego nabożeństwa nie wiem, co się ze mną działo, tak mnie coś nieprzeparcie ciągnęło i rwało do myślenia i modlitwy do Matki Boskiej. To jest coś tak silnego, czemu nie można się oprzeć, jak bardzo silnemu wiatrowi i czego żadna rzecz ani zajęcie przygłuszyć nie może. Skutkiem tej modlitwy mam łatwość robienia rachunku sumie- nia ciągle – ciągłych aktów upokarzania się i niewzruszoność woli od- dania się na wszystko sprawie Bożej ze zrozumieniem wyodrębnienia jej ze spraw doczesności 31 . Mamy tu wyraźną informację o mistycznych relacjach s. Wandy z Matką Boską sprzed dwudziestu dwóch lat i powiązania ich z ado- racją Eucharystii, a skutkiem było dążenie do czystości sumienia oraz oddanie się sprawom Bożym, uniezależniając się od spraw ziemskich. Jest to ślad mistycznego dotykania rzeczywistości eschatycznej. Cho- dzi o relacje bezpośrednie z Boskością, a nie przez znaki zbliżające do Boga. To zdaje się wyjaśniać w jakiejś mierze używanie tytułu „Matka Boska” w listach od lipca najprawdopodobniej 1925 do końca 1926 roku. W obecności Jezusa w Eucharystii dojrzała świadomość Wandy Boskiego macierzyństwa Maryi, którą widziała w Sarnach. Rysuje się tu jakoś rola kobiety, na wzór Maryi, w zbliżaniu się człowieka do udziału w Boskiej wieczności. Więc stałość s. Wandy w miłowaniu Jezusa była zapewne owocem Maryjnej interwencji w jej życie duchowe. Wanda, widząca Matkę Boską w 1904 roku w Sarnach zatroska- ną o jej duszę, niesie w sobie ciągłe zaufanie do Jej niezastąpionej roli jako Matki Syna Bożego w czci należnej Jezusowi w Eucharystii i Jego Eucharystycznemu Ciału. Czci ona Maryję też jako niezastąpioną Wspo- możycielkę człowieka w tym względzie, ale zarazem Mistrzynię wraż- liwości duchowej względem Eucharystii. Podsumowując wkład bł. Jerzego Matulewicza, prowadzącego tak doświadczoną w wierze penitentkę, widzimy, że ukierunkował jej du- chową pracę ku: – pozwoleniu, by Jezus przekształcał jej serce na wzór swojego – pod opieką Maryi; 31 LWJ, Druja (13.12.1926). Janina Samolewicz SJE 408
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==