Ephemerides_Marianorum_2016

Innym razem s. Wanda pisała: Oto dowód, jak Matka Boska dba o Pana Jezusa. Z rana 24 XII zrobiło mi się bardzo źle, myślałam, że do- stanę wymiotów i już dostawałam, więc bałam się, że to znieważy Pana Jezusa, bo byłam po Mszy św., więc bardzo gorąco prosiłam Matki Bo- skiej, by kiedy indziej dała mi cierpienie, a teraz powstrzymała wymio- ty. [...] momentalnie wszystko wewnątrz wróciło na miejsce, wszyst- ko się uspokoiło. Prosiłam też Matki Boskiej, by mnie nie nudziło przy rozmowie: bo nie mogłam rozmawiać z siostrami i w tym też zaraz mię wysłuchała. Trudno wypowiedzieć jak dobrą jest Matka Boska. [...] Po tym, co Matka Boska pomogła mi w zdrowiu, musiała się jednocze- śnie dotknąć mojej duszy, tak jakby się moje bunty i pycha załamały. Ja się tyle nabiedziłam z sobą, a tu jedna chwila i jakby inna dusza 28 . W jednym z później pisanych listów wyznaje bpowi J. Matulewiczowi swoją wiarę i pewność: Za kaplicę i Przenajświętszy Sakrament Mat- ka Boska Ojca Przewielebnego wynagrodzi osobno 29 . Jeszcze w innym miejscu czytamy: Poznałam tyle swojej nędzy i dziwię się, że mnie Pan Bóg przyjął na swoją służbę. Chciałabym zrobić ślub aktu heroicznego oddania na zawsze wszystkich zasług w ręce Matki Boskiej – czy moż- na? […] Za Przenajświętszy Sakrament w kaplicy niech Matka Boska wyjedna Ojcu największe łaski 30 . Świętość i Boskie macierzyństwo Maryi , jak to daje się zauważyć w listach s. Wandy do bł. Jerzego, były racją jej czci i zaufania wobec Maryi w tym, co dotyczy relacji z Jezusem w Eucharystii i w Imię Je- zusa z innymi ludźmi. Wola Wandy heroicznego oddania w ręce Mat- ki Bożej wszystkich swoich zasług na zawsze świadczy o wielkiej roz- tropności nadprzyrodzonej. Uczyniła tak, choć zdawała sobie sprawę z niezrównoważonej własnej natury kobiecej, której nie mogła do koń- ca zaufać, jednak ostateczną decyzję również w tej sprawie pozostawi- ła kierownikowi duchowemu. Daje się tu zauważyć w s. Wandzie z jed- nej strony skuteczność kierownictwa duchowego bł. Jerzego Matulewi- cza, a z drugiej – jej zaufanie temu kierownictwu. Warto jeszcze zwrócić uwagę na fragment ostatniego listu s. W. Jeu- te pisanego do bł. Jerzego: Ja Pana Jezusa tak samo bezgranicznie kocham jak w Krasnymsta- wie, Lublinie, Warszawie i Sarnach, kiedy w Jej klasie 1904 r. przyszła 28 LWJ, Druja (25.12.1925). 29 LWJ, Druja (24.06.1926). 30 LWJ, Druja (18.08.1926). Duchowość siostry Wandy Jeute SJE na podstawie jej korespondencji z błogosławionym Jerzym Matulewiczem 407

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==