Ephemerides Marianorum - Studia historyczno-teologiczne (2012)

sor Uniwersytetu Wileńskiego Ferdynand Ruszczyc napisał: „W Wilnie mówi się o nowym kandydacie na biskupa wileńskiego, to jakiś Matu- lewiczius, teraz mieszka w Szwajcarii, według przekonań – jezuita...”. W kręgach kościelnych, szczególnie polskich, opinia o nim nie była już taka wyważona, jak opinia profesora Ruszczyca 41 . 1 VIII 1925 r. Jerzy Matulewicz wyruszył do Warszawy. Stam- tąd wysłał kilka listów pożegnalnych. Dnia 13 VIII – jak opisuje jego biograf S. Yla – został przyjęty na prywatnej audiencji przez Piusa XI, przedtem otrzymawszy od niego bardzo miły list. Spotkali się jak bliscy przyjaciele. Wcześniej papież, doceniając pracę J. Matulewicza w Wil- nie, podniósł go do godności arcybiskupa tytularnego Adulii. 5. Zakończenie Biskup Jerzy Matulewicz nie był w Wilnie zbyt długo. Jednak Wil- nu ofiarował swoje najdojrzalsze lata. Były profesor i wicerektor Peters- burskiej Akademii Duchownej, zakonnik, odnowiciel marianów, prze- łożony generalny marianów, jeszcze w czasach carskiej Rosji znajdują- cy tych, którzy go naśladowali, założyciel żeńskich zgromadzeń zakon- nych. Taki przybył do Wilna i tam jeszcze bardziej ukazał w sobie pięk- no cnót ludzkich i chrześcijańskich. Wilno opuszczał jednak nie jako przegrany, ale jako zwycięzca. Z każdym złem na swojej drodze wal- czył dobrem. I dzięki temu wyjeżdżał jako zwycięzca, który nie dał się wciągnąć w polityczne intrygi, nie poszedł na kompromis z własnym sumieniem. Wilno pozostawił w męczącej podróży do Rzymu, stamtąd wyruszył na Litwę, do Kowna... Po 62 latach wrócił już na Litwę na zawsze – nie na tron biskupa, ale w chwale ołtarza. Przykład bp. Jerzego jest aktualny dla wszystkich mieszkańców no- woczesnej Europy, którzy pragną mieszkać pokojowo i jednoczyć narody oraz państwa, stawiając wartości ludzkie i chrześcijańskie ponad własne ambicje. Jerzy Matulewicz swym postępowaniem i postawą w Wilnie nie był człowiekiem przeszłości, ale nowoczesnym biskupem nowych czasów. Propagator społecznej doktryny Kościoła i po prostu zwykły, wspaniały człowiek, umiejący wszędzie i zawsze w sobie i obok siebie, w przestrzeni prywatnej, jak i społecznej zło dobrem zwyciężać. 41 P. Smoliński, Jėzaus Kristaus paveikslas ir įvaizdis pal. Jurgio Matulaičio vyskupystėje , w: Palaimintojo Jurgio Matulaičio dvasios sklaida ..., 281. Ks. Kęstutis Žemaitis 96

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==