Ephemerides Marianorum - Studia historyczno-teologiczne (2012)

bezpieczenia prawnej przyszłości dla młodej gałęzi mariańskiej. Aby utrzymać jedność marianów portugalskich z polskimi, prosił genera- ła o przysłanie z Polski młodych marianów, którzy z czasem by go za- stąpili. W odpowiedzi na tę prośbę w 1765 r. wyruszyli do Balsamão: o. Narcyz Richter, o. Walenty Czubernatowicz i brat Emanuel Szaro- szek. Niestety, dwaj ojcowie w ciągu kilku miesięcy opuścili Portuga- lię, przedstawiając portugalską misję w niekorzystnym świetle 40 . Było to spowodowane próbą usprawiedliwienia się z „ucieczki” z Portuga- lii i brakiem zrozumienia dla takiej idei pracy. Ojciec Fischer pomimo licznych zajęć, niedomagań zdrowotnych, braku funduszy, przy pomocy o. Rafała de Buffo czynił nieustanne wysiłki w celu przeprowadzenia informacyjnego procesu beatyfikacyjnego o. Kazimierza Wyszyńskiego. Dzięki jego ofiarnej pracy w czerwcu 1767 r. pomyślnie zakończono powyższy proces. Radosnym wydarzeniem był królewski dekret z dnia 29 IV 1778 r., regulujący fundację klasztoru w Balsamão, o który wy- starał się po długich „przeciwnościach, przypadkach i trudach” ojciec de Buffo. Zawierał on królewską aprobatę klasztoru w Balsamão, zgo- dę na zwiększenie liczby marianów w Balsamão do dwudziestu oraz zgodę na składanie uroczystej profesji zakonnej. Było to jednocześnie otwarcie drogi na zakładanie nowych fundacji w Portugalii 41 . W dwa lata po otrzymanym dekrecie marianie przejęli fundację w Sabadelhe, w diecezji Lamego, gdzie od 1782 r. był wybierany pełnoprawny prze- łożony i w tej samej diecezji osiedlili się w Cedovim, którą to placów- kę opuścili w 1789 r. Natomiast jeszcze za życia o. Fischera w 1783 r. objęli fundację w Algoso w diecezji Bragança, w której zazwyczaj prze- bywało czterech zakonników. W placówce tej przebywali aż do kasa- ty w 1834 r. W styczniu 1781 r. marianie otrzymali kościół św. Pio- tra i budynek parafialny w Lizbonie, które nazwano Hospicjum św. Ra- fała 42 . Pomimo pomyślnego rozwoju marianów portugalskich rwał się kontakt z zakonem macierzystym w Polsce. Był to wynik i sytuacji po- litycznej i w Polsce, i w Portugalii, kulturowych uprzedzeń i zaniedbań. Pod nieobecność o. Fischera w 1781 r., pod silnym naciskiem i za- 40 Tamże, 58. 41 A. de Sa Vargas, Wspomnienia o Balsamão ..., 41-42. Jest zacytowany cały de- kret Marii, królowej Portugalii. 42 Tamże, 44: S. Sydry, O. Stanisław Papczyński i jego dzieło , Warszawa 1937, 272-272, 277. Jan Kosmowski MIC 54

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==