Ephemerides Marianorum - Studia historyczno-teologiczne (2012)

uprzedzeń opieranych przeważnie na plotkach i oszczerstwach. Rosjan do cerkwi katolickich przyciągały też okazałe, uroczyste nabożeństwa archimandryty ks. Abrantowicza i jego kazania utrzymane zawsze na wysokim poziomie, wygłaszane z kulturą i pięknym literackim językiem rosyjskim. Po aresztowaniu w 1939 r. ks. Abrantowicza przez bolszewików, w Harbinie zastąpił go nie mniej godny kapłan i wybitny kaznodzieja ks. Andrzej Cikoto (proces beatyfikacyjny obu kapłanów jest w toku). Wielu prawosławnych przychodziło do kaplicy, aby posłuchać wspaniałego chóru złożonego z parafian i z opłacanych zawodowych śpiewaków operowych 40 . Liturgia wschodnia odprawiana przy udziale takiego chóru wywierała na uczestnikach silne wrażenie i była magne- sem przyciągającym miłośników śpiewu cerkiewnego. Mocnym atutem cerkiewki unickiej były relikwie św. Mikołaja, głównego patrona całej misji. Przekazanie relikwii misji świadczyło o wielkiej przychylności Piusa XI dla sprawy harbińskiej, bowiem wcześniej na prośbę cara Mikołaja II, czyniącego starania o te relikwie dla Rosji, Ojciec Święty odpowiedział odmownie. Święty Mikołaj jest bardzo popularny wśród Rosjan, a w Harbinie był otaczany kultem ze strony prawosławnych i Chińczyków bardziej niż przez katolików, a jego obraz zajmował centralne miejsce na głównym dworcu harbińskim 41 . Wykorzystując fakt posiadania części relikwii św. Mikołaja, misja starała się wykorzystać ten dar w działalności duszpasterskiej na niwie ekumenicznej. Co roku 6 grudnia urządzano uroczystości religijne z wystawieniem relikwii. Trwały one przez kilka dni, a brali w nich udział katolicy i bardzo licznie prawosławni oraz Chińczycy, którzy przychodzili pokłonić się starykowi wakzała . W czasie uroczystości księża głosili kazania, słuchali spowiedzi i odprawiali wschodnią liturgię, a w całej tej działalności okazywali serdeczną życzliwość przedstawicielom innych wyznań. Różnorakie akcje duszpasterskie wiązały z misją coraz więcej prawosławnych, co przeszkadzało normalnemu funkcjonowaniu zakładów. Problem ten dostrzegł też wizytator generalny marianów ks. A. Cikoto, i po rozmowach z członkami misji w sprawozdaniu do Stolicy Apostolskiej jako jedyne rozwiązanie sytuacji widział konieczność budowy kościoła. Stolica Apostolska ustosunkowała się przychylnie do tej petycji i zaproponowała, aby ks. Abrantowicz przesłał plan budowy 40 M.S., Rusu kataliku misija ..., 502; T. Podziawo, Wspomnienia .., 150. 41 J. Urban, Praca dla unii .., 110. Jan Kosmowski MIC 166

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==