Ephemerides Marianorum - Studia historyczno-teologiczne (2012)
3. Działalność oświatowo-wychowawcza Stolica Apostolska, wysyłając ks. Abrantowicza do Harbina, poleciła jego szczególnej trosce wychowanie sierot, dzieci i podrzutków . Abrantowicz, obejmując stanowisko ordynariusza, nastawiał się na pracę długodystansową. Dla rozwoju planowanych instytucji poprosił Komisję „Pro Russia” o przeznaczenie jednorazowo kwoty dwudziestu pięciu tysięcy dolarów USA na zakup placu wraz z domem oraz dodatkowo o stały budżet roczny. Komisja przyznała stały budżet w wysokości dziesięciu tysięcy dolarów corocznie, a zamiast funduszy na zakup placu i domu, przekazała na cele ordynariatu dawne seminarium św. Karola Boromeusza 25 . W niewielkim gmachu poseminaryjnym ks. Abrantowicz organizuje zakład wychowawczy dla chłopców, w przeważającej większości sierot, ofiar rewolucji bolszewickiej i konfliktów bolszewicko- chińskich. Okazało się, że bez nauki dzieci te są skazane na bezowocną wegetację w schronisku. Dlatego 5 III 1930 r. podzielono je na grupy w zależności od zaawansowania szkolnego i utworzono trzy klasy gimnazjalne z myślą o pełnym ośmioklasowym gimnazjum w przyszłości 26 . W ten sposób zakład wychowawczy przekształcił się w „szkołę diecezjalną”. Większość funkcji w szkole ks. Abrantowicz powierzył wojskowym unitom. Jej początki były niezmiernie trudne, bowiem większość wychowanków stanowiły sieroty pozbierane z ulicy, fizycznie i moralnie zaniedbane, często już zdemoralizowane. Dla utrzymania ich w ryzach szkoła zatrudniała jako wychowawców dwóch pułkowników kadrowych, byli to Własow i Romanowski, którzy wprowadzili dyscyplinę wojskową. Dlatego szkoła na początku nie cieszyła się popularnością i była uważana za surowy „dom poprawczy”, a rotacje spowodowane ucieczkami uczniów wynosiły rocznie ponad pięćdziesiąt procent 27 . Sytuacja w szkole radykalnie zmieniła się w 1932 r., gdy do Harbina przybył ks. Józef Harmanowicz, marianin. Mianowany jej dyrektorem, przeprowadził reformę systemu nauczania 25 AGM. Ord. Harb., Relatio pecuniaria , /de 10 000 dol./, Romae, 8 I 1936; Relatio de difficultatibus materialibus Ordinariatus , Romae 18 V 1934; Relatio de progressu Catholicismi in Harbin … 26 Tamże, Relatio pecuniaria ... 27 T. Podziawo, Wspomnienia ..., 122-125; Mestnaja żizń, „Katoliczeskij Vestnik” (1935) nr 3, 67. Mariańska misja w Harbinie 159
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==