Ephemerides Marianorum - Studia historyczno-teologiczne (2012)
było około pięćdziesięciu tysięcy 6 . Część z nich należała do Kościoła katolickiego, część do prawosławnego. Pewna grupa Ukraińców pra- wosławnych, aby uniezależnić się od Rosjan, szukała zbliżenia z Rzy- mem. Swoje świątynie mieli tutaj też staroobrzędowcy. Do Kościoła katolickiego należało około cztery tysiące wiernych (nie licząc dużej parafii chińskiej żyjącej całkowicie odrębnym życiem). Ka- tolicy posiadali dwie świątynie parafialne, niższe seminarium duchow- ne oraz dwie kaplice: seminaryjną i gimnazjalną oraz dwie szkoły śred- nie prowadzone przez siostry franciszkanki i urszulanki. Szkoły te, po utworzeniu misji bizantyjsko-słowiańskiej, przeszły pod jurysdykcję jej ordynariusza i w ramach tej misji podjęły ścisłą współpracę z maria- nami. Seminarium miało za zadanie przygotowywać kandydatów do stanu duchownego dla nowo utworzonej w 1922 r. diecezji władywo- stockiej i wikariatu Syberii 7 . Władze kościelne były bowiem przekona- ne o tymczasowości rządów bolszewickich na Dalekim Wschodzie. Już w 1923 r. mianowano dla terenu tej prowincji, z siedzibą w Irkucku, jako biskupa ordynariusza ks. K. Śliwowskiego. Władze sowieckie nie tylko, że nie pozwoliły biskupowi spełniać żadnych obowiązków dusz- pasterskich, ale natychmiast go aresztowały. W tej sytuacji Stolica Apo- stolska mianowała wikariuszem Apostolskim Syberii i Harbina bernar- dyna, ks. Gerarda Piotrowskiego 8 . Stosunki między Rosjanami a kolonią polską były przepełnione wrogością i nie próbowano w żaden sposób ich naprawić, ale jeszcze podtrzymywano izolację między tymi narodami. Pojęcie katolik – dla Rosjanina oznaczało Polak, natomiast pojęcie prawosławny oznaczało Rosjanin. Przejście na katolicyzm Rosjanie uznawali za hańbę i zdra- dę Kościoła i ojczyzny. Ojciec T. Podziawo, dobrze znający harbińskie stosunki, stwierdzał że niejeden Rosjanin byłby zdziwiony, dowiadu- jąc się, że papież nie jest Polakiem 9 . 6 Tamże, Quaestio Ukrainensis in Harbin. Abrantowicz F. ad Comissionem pro Rus- sia , Rzym, 18 VI 1934. 7 K. Grochowski, Polacy ..., 44-46, 97-98; J. Chołodecki-Białynia, Ćwierćwiecze Kolonii Polskiej w Harbinie na Dalekim Wschodzie , Lwów 1923, 5-6; J. Urban, Praca dla unii w Mandżu-Di-Go , „Oriens” 2(1934) z. 4, 110. 8 R. Dzwonkowski, Kościół katolicki w ZSRR 1917-1939 , Lublin 1997, 45-54. 9 T. Podziawo, Wspomnienia , Puszcza Mariańska 2001, 140. Mariańska misja w Harbinie 153
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==