EM 2013
kich mieszkańców, ucząc, że Bóg Ojciec jest Miłością, Syn Boży Zbawi- cielem, a Duch Święty naszym Uświęcicielem. Liderzy przy parafiach powinni pamiętać nie tylko o tym, ale przede wszystkim o tym, że bi- skup i proboszcz są na danym terenie znakiem jedności i powszechno- ści wspólnoty kościelnej. Ten krótki rys pracy duszpasterskiej mariańskich kapłanów nie wy- czerpuje żadnego zagadnienia, zatem warto sięgnąć do zasygnalizowa- nych publikacji, kronik parafialnych i opracowań naukowych. Jeszcze innym rodzajem pracy wychowawczej są misje prowadzone przez ma- rianów w Afryce, Amerykach i Eurazji, ale to zagadnienie jest zbyt sze- rokie, by się nim teraz zajmować. Najlepiej sięgnąć po materiały misyj- ne napisane przez mariańskich misjonarzy: ks. Zdzisława Żywicę, któ- ry prowadzi rekolekcje dla poranionych podczas wojny w Rwandzie; ks. Franciszka Filipca, ks. Leszka Czeluśniaka, ks. Ryszarda Kusego, pracujących na Czarnym Lądzie; ks. Mariusza Jarząbka i ks. Dariusza Drzewieckiego, misjonarzy na Filipinach; ks. Grzegorza Burdyńskiego, ks. Zbigniewa Grygorcewicza pracujących w Kazachstanie oraz innych. W ostatniej części znajdą się odniesienia do osobistych przeżyć i do- świadczeń autora we wprowadzaniu mariańskiego wychowania poprzez katechezę i pracę w Domu Dziecka oraz w świetlicy socjoterapeutycz- nej, stanowiącego kontynuację misji czcigodnych poprzedników. 3.Miłość do najmniejszych Charyzmaty i wychowanie podobne są do trawy. Trawa, jak modli- my się psalmami Dawidowymi, z rana świeża i kwitnąca, wieczorem spalona i wyschnięta. Charyzmaty i zdolności do wychowania to dary wewnętrzne, albo jesteśmy nimi obdarzeni, albo nie. Wykształcenie i dyplom nie gwarantują odebrania od Ducha Świętego powołania do wypełnienia misji. Wychowawca charyzmatyczny jest i tylko, i aż na- rzędziem w wielkim planie Boga, który działa w odpowiednim czasie. Tygodniami, miesiącami uczę dzieci i młodzież... W katechezie trwam już 15 lat, a jednak nie dostrzegam efektów swojego działania, chociaż oczekuję dobrego zachowania czy posłuszeństwa. Rzucane przeze mnie słowa, przykłady i rady przypominają kępkę trawy, która cieszy oko swoją zielenią, lecz za chwilę rani widokiem zdeptanego i zmierzwione- go siana, po którym przebiegły tabuny dzikich zwierząt. Nie, to tylko nieposkromione dzieci, które duszą się w murach szkoły, bo dano im Wacław Pokrzywnicki MIC 560
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==