EM 2013

ne rozsiane po górach i dolinach Ziemi Sądeckiej przydrożne kapliczki najdobitniej świadczą o przywiązaniu ludzi do Chrystusa i Maryi. Naj- mocniej pokazuje pobożność miejscowej ludności sanktuarium Matki Bożej Ludźmierskiej, do którego niewątpliwie wielokrotnie pielgrzymo- wali rodzice Stasia, jak i on sam. Być może tam otrzymał i wymodlił powołanie maryjne. Różnymi ścieżkami prowadziła Opatrzność mło- dzieńca, który odpowiedział na wezwanie Najświętszej Panienki. Naj- pierw znalazł się w szkołach pijarskich, daleko od rodzinnego domu. Pa- tronką Schole Piae (Pobożnych Szkół) jest Matka Boża Dobrych Nauk. Dla Stanisława bycie pijarem oznaczało: kochać dzieci i młodzież i po- święcić dla nich całe życie. To zamierzenie przyświecało mu podczas wstępowania do Zakonu i przez całe zakonne życie. Apostołować dla pijara to tyle, co stać się współpracownikiem Chrystusa Prawdy, któ- ry pragnie wychowywać ludzi. Temu powołaniu o. Papczyński pozo- stał wierny do końca. Opuszczał Zakon Pijarów jako znany kaznodzie- ja i profesor. Pragnął dalej służyć Niepokalanej Matce i pozostał wier- ny głosowi sumienia wzywającego go do dalszej pielgrzymki wiary. Peł- nił ją do odwołania, fundując pierwszy polski zakon Towarzyszy Ma- ryi, zakładając klasztory w Puszczy Korabiewskiej, Goźlinie i Nowej Je- rozolimie (Górze Kalwarii), pielgrzymując pieszo do Wiecznego Miasta i na łożu śmierci w testamencie zostawiając swych duchowym spadko- biercom Opatrzność Bożą. Śledząc losy naszego Brata, Ojca i Założy- ciela, to samo możemy powiedzieć o każdym młodym człowieku, któ- rego Bóg wzywał na mariańskie niwy. Wystarczy popatrzeć na działal- ność Sługi Bożego o. Kazimierza Wyszyńskiego, następcy o. Założyciela, który wprowadził marianów na maryjną ziemię Portugalii. Na wszyst- kich Białych Marianów, którzy nieśli tę duchowość Niepokalanego Po- częcia na słowiańskie Czechy i Kresy. Gdy przyszły zabory Polski, lata rusyfikacji i germanizacji, a duchowi synowie Papczyńskiego byli ska- zywani na daleką zsyłkę, mimo wszystko pozostali oni wierni mariań- skiej drodze wytyczonej cierpieniem i wsparciem Najświętszej Panny. To Opatrzność uratowała Zakon Niepokalanego Poczęcia od zagłady, ofiarowując mu Odnowiciela w osobie bł. biskupa Jerzego Matulewi- cza, który złożył śluby na ręce bpa Ruszkiewicza i w obecności ostat- niego generała o. Sękowskiego, a potem pociągnął za sobą nowe rze- sze kapłanów i braci. Można zauważyć wiele zbieżności w powołaniu maryjnym Odnowiciela Marianów z Ojcem Założycielem. Błogosławio- ny Jerzy już od dzieciństwa był zdany na łaskę Miłosierdzia Bożego. Wacław Pokrzywnicki MIC 552

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==