Documenta Capituli Generalis

fragment Pawła do Tymoteusza (por. 2 Tm 1,5): strzeż wiary, którą otrzymałeś od swojej matki, babci...; z prostoty matki, babci. To jest fundament. Nie jesteśmy książętami, synami książąt, hrabiów, czy baronów. Jesteśmy ludźmi prostymi, wziętymi z ludu i dlatego z prostotą mamy iść do tych, którzy najbardziej cierpią: do chorych, dzieci, porzuconych starców, ubogich, do wszystkich. Ubóstwo jest w centrum Ewangelii. I jest to ubóstwo Jezusa, a nie ubóstwo socjologiczne. Innym znacznym duchowym dziedzictwem waszej rodziny zakonnej jest to, co wam pozostawił wasz współbrat bł. Jerzy Matulewicz: całkowite oddanie Kościołowi i człowiekowi, aby „iść odważnie do pracy i walki dla Kościoła, zwłaszcza tam, gdzie jest największa potrzeba” ( Dziennik Duchowy , 45). Jego wstawiennictwo niech wam pomaga pielęgnować tę postawę, która w ostatnich dziesięcioleciach inspirowała wasze wysiłki, aby zaszczepiać charyz- mat Zgromadzenia w krajach ubogich, zwłaszcza Afryki i Azji. Wielkie wyzwanie inkulturacji wymaga dziś od was głoszenia Dobrej Nowiny językiem i metodami zrozumiałymi dla ludzi na- szych czasów, poddawanych procesom szybkich przemian społecz- nych i kulturowych. Wasze zgromadzenie chlubi się długą historią, zapisaną przez odważnych świadków Chrystusa i Ewangelii. Idąc tą drogą jesteście dziś wezwani do kroczenia z odnowionym zapałem, który poprowadzi was z prorocką wolnością i mądrym rozezna- niem – obie postawy razem – na drogi apostolstwa i misyjnego pogranicza, starając się o ścisłą współpracę z biskupami i innymi członkami kościelnej wspólnoty. Horyzonty ewangelizacji i pilna potrzeba świadczenia o ewan- gelicznym orędziu wobec wszystkich, bez wyjątku, stanowią szero- kie pole Waszego apostolatu. Wielu wciąż czeka, by poznać Jezusa, jedynego Odkupiciela człowieka i wiele jest sytuacji niespra- wiedliwości i nieporządkumoralnego i materialnego. Tak pilna misja wymaga nawrócenia osobistego i wspólnotowego. Tylko serca w pełni otwarte na działanie łaski są w stanie interpretować znaki czasu i wsłuchać się w wołanie ludzkości, potrzebującej nadziei i pokoju. 20