Documenta Capituli Generalis

określony charyzmat, którego autentyczność została potwierdzona przez Kościół”. (Posynodalna Adhortacja Apostolska Vita Conse- crata , 37). Dlatego wzywamwas, abyście tę refleksję przeprowadzili w wierności charyzmatowi Założyciela i duchowemu dziedzictwu waszego Zgromadzenia, a zarazem z sercem i umysłem otwartymi na nowe potrzeby ludzi. To prawda, musimy iść do przodu w kierunku nowych potrzeb, nowych wyzwań, ale pamiętajcie: nie można iść do przodu bez pamięci. To powoduje stałe napięcie. Jeśli chcę iść dalej bez pamięci o przeszłości, o historii założycieli, innych wielkich osób, a nawet o grzechach Zgromadzenia, nie będę mógł iść do przodu. To jest zasada: pamięć, ten wymiar „deute- ronomiczny” życia, powinna być wykorzystana, i to zawsze, gdy się chce odnowić zgromadzenie zakonne, konstytucje. Niech przykład waszego Założyciela, św. Stanisława od Jezusa i Maryi, który został kanonizowany w ubiegłym roku, będzie dla was światłem i niech wamprzewodniczy w drodze. On w pełni zrozumiał sens bycia uczniemChrystusa, kiedy modlił się tymi słowami: „Panie Jezu, jeśli zwiążesz mnie ze Sobą przez miłość, któż mnie od Ciebie oderwie? Jeśli mnie połączysz ze Sobą przez miłosierdzie, któż mnie od Ciebie odłączy? Niech przylgnie dusza moja do Ciebie, niech mnie przyjmie najłaskawsza prawica Twoja. Niech przylgnie do swej Głowy nawet najlichszy członek, i niech współcierpi z całym cier- piącym świętym ciałem tak drobna cząsteczka”. ( Christus Patiens , III, 1). W tej perspektywie, wasza posługa Słowa jest dawaniem świa- dectwa o Chrystusie Zmartwychwstałym, którego spotkaliście na waszej drodze i którego, z waszym stylem życia, jesteście powołani nieść wszędzie tam, gdzie pośle was Kościół. Chrześcijańskie świadectwo domaga się także zaangażowania na rzecz ubogich i z ubogimi, co charakteryzuje wasz zakon od samych początków. Zachęcamwas, abyście tę tradycję służby ludziomubogim i prostym wciąż ożywiali poprzez głoszenie Ewangelii językiem dla nich zrozumiałym, poprzez dzieła miłosierdzia i modlitwę za zmarłych. To jest bycie blisko ludzi takich jak my, prostych. Podoba mi się ten 19